Saumaheimur Siggu

Category: Hönnun og tíska

  • Hugurinn fer…

    Hugurinn fer…

    Hugurinn fer…

    Ég hef undanfarið talað um hugmyndaflæði, kannski stundum eins og það sé eitthvað sérstakt sem aðeins sumir búa yfir. Mig langar í þessum pistli að velta oggu vöngum yfir þessu hugtaki.

    Ég vona að þú njótir

    Hvað er hugmyndaflæði?

    Við fáum öll hugmyndir – hugmyndaflæði er ekkert annað en að leyfa huganum að reika;

    • Hvað ætti ég að hafa í matinn í kvöld
    • Hvernig blóm/plöntur langar mig að hafa í garðinum?
    • Hvað ætla ég að verða þegar ég verð stór?
    • Ef ég væri 10x hugrakkari en ég er í dag, hvernig lífi myndi ég lifa, hvernig manneskja væri ég?
    • Ef ég fengi lottóvinning, hvað myndi ég gera við peningana?
    • Hvernig get ég orðið meira sjálfbær í fatastíl?
    • Hvað langar mig að sauma?

    Okkur vantar yfirleitt ekki hugmyndir, og sum okkar eru með hugmyndaóreiðu í höfðinu nánast allan sólarhringinn.

    Hvað gerum við svo við hugmyndirnar okkar?
    • Gleymum við þeim, flokkum þær sem drauma sem við slökkvum?
    • Koma sömu hugmyndirnar upp aftur og aftur, trufla okkur stundum?
    • Keyrum við hverja einustu hugmynd í gang, rekumst svo á vegg og gefumst upp?
    • Flokkum við hugmyndir skipulega, búum til forgangslista og framkvæmum við svo allar hugmyndir sem koma upp – alltaf?

    Hugmyndaflæði gengur að mínu mati, ekki einungis út á að fá hugmyndir – við fáum öll hugmyndir 😊

    Hugmyndaflæði gengur út á að flokka hugmyndirnar, koma skipulagi á þær og framkvæma svo þær sem eru raunhæfar og álitlegar.

    Saumaheimur Siggu

    Ég legg mikla áherslu á þennan hluta á námskeiðum Saumaheims Siggu. Á ferðalagi að sjálfbærum fatastíl er mikilvægt að geta flokkað og skipulagt hugmyndir varðandi fatanýtingu. Þannig flokkum við ekki bara frá þær hugmyndir sem eru ekki raunhæfar, heldur byggjum við upp opinn huga sem hjálpar okkur í hverju einasta verkefni sem við stöndum frammi fyrir.

    Þess vegna hef ég sett saman nákvæmt skipulag varðandi flokkun og síun á hugmyndum. Með því að taka hugmyndir saman skipulega, flokka þær og sía óraunhæfar hugmyndir frá, þá endum við yfirleitt með örfáar hugmyndir sem eru ekki bara raunhæfar, heldur mest spennandi – og framkvæmanlegar.

    Tökum dæmi

    Ein af leiðinlegri spurningum okkar heimilisfólks:

    Hvað eigum við hafa hafa í matinn í kvöld?

    Hugmyndaflæði;

    • Kaupa take out
    • Elda eitthvað
    • Fara út að borða
    • Troða okkur í mat hjá öðrum
    • Bjóða einhverjum heim sem kemur með mat
    • Bjóða einhverjum heim sem nennir að elda fyrir okkur

    Flokkun og síun – þá tökum við hverja hugmynd fyrir sig og skoðun hana nánar

    Kaupa take out: nýbúin að kaupa, kostar pening, einfalt og yfirleitt gott, óhollt samt…hvaða mat?

    Elda eitthvað: hagkvæmast, hugguleg samvera, eigum við mat til að elda? Þarf að fara í búð?

    Fara út að borða: dýrt, tekur tíma að fá matinn, hvert á að fara?

    …og svo fram eftir götunum.

    Síðan veljum við 3-5 hugmyndir sem okkur líst best á og tökum þær lengra:

    Elda heima:

    • Fiskur; tilbúinn frá fisksala, kartöflur keyptar þar
    • Kjöt; lamb, naut, grís – tilbúnir réttir, marinerað í búð, grilla eða setja í ofn
    • Grænmetisrétt; pasta með grænmeti, tilbúið í ofn frá Nettó, kalt salat, baguette með fersku grænmeti og djúsí sósu…

    Svona getum við hugmyndaflætt – látið hugann reika – um hverja einustu hugmynd. Þegar við höfum farið í gegnum hugmyndirnar varðandi hvað á að vera í matinn í kvöld, stöndum við mögulega uppi með hugmyndir að kvöldmat næstu 4-6 dagana.

    Leyfðu nú huganum að reika varðandi fötin sem þú átt í fataskápnum, þessi sem þú notar ekki!

     

    Ef þú vilt aðstoð við hugmyndaflæði varðandi fatanýtingu, ertu velkomin/n/ð í Saumaheim Siggu, þar sem námskeið í hugmyndaflæði er reglulegur viðburður – sjá nánar hér
    Takk fyrir að lesa, ef þér líkar máttu gjarnan deila áfram <3
  • Karakter

    Karakter

    Það sem þetta ár 2020 er búið að vera skrýtið, allur heimurinn nánast á hliðinni og heilu samfélögin vita varla hvernig hentugast er að haga sér. Mér finnst ég ótrúlega heppin að búa hér á Íslandinu góða, með þríeykið vinalega sem bendir mér og okkur daglega á, hvernig veiran þróast og hvernig við getum brugðist við henni.

    Þessi hugleiðing á samt ekkert að fjalla um Covid, það er nóg af öðru fólki sem má sjá um það. Þessi tími hefur samt kennt mér mikið og sýnt mér hvað það er gott að sjá það góða sem í kringum mig er. Þá er ég ekkert einungis að tala um fólkið mitt sem er auðvitað best, en litlir hlutir eins og árstíðir, mold, illgresi, útsýni, sólskin, göngutúrar og gömul efni…algerlega nauðsynlegir finnst mér. Sumarið og haustið hefur því að miklu leyti farið í garðvinnu og göngutúra, þó ég hafi að sjálfsögðu nýtt tímann í Saumahorninu til einhvers 🙂

    Undanfarið ár hef ég verið mikið að velta fyrir mér framtíð Saumahornsins; hvað vil ég með það…ef eitthvað? Ég hef tekið að mér ýmiss verkefni sem hafa verið alls konar og þar sem tími minn og afkastageta í Saumahorninu hefur verið bæði takmarkaður hvern dag og óstöðugur, þá hef ég oftar en ekki spurt mig hvort þetta sé það sem ég vilji nýta minn dýrmæta tíma í. Ný veikindi síðasta rúma árið hafa svo hvatt mig áfram í þessum pælingum og ég get glöð tilkynnt það hér og nú að það eru breytingar 🙂

    Það allra mikilvægasta sem ég komst að var jú sú staðreynd að Saumahornið mitt er mér virkilega mikilvægt. Þarna get ég komið á hvaða tíma dags sem er og gert það sem ég elska – sauma. Suma daga geri ég lítið annað en að strjúka efnunum mínum og skoða blöðin mín en sem betur fer fjölgar dögunum sem ég sauma og hanna. Saumaskapurinn hefur í gegnum árin, bjargað minni geðheilsu og ég get ekki ímyndað mér lífið án þess að vera að sauma. Hvernig kem ég því þá þannig fyrir að ég get notið tímans sem ég hef í Horninu mínu…ásamt því að fá réttláta umbun fyrir þann tíma sem ég hef í Horninu mínu? Júbb, með því að einbeita mér að eigin hönnun og saumaskap á flíkum sem ég get selt 🙂 Ég hef því ákveðið að hætta alfarið að taka að mér viðgerðir; rennilásaskipti, styttingar á skálmum o.þ.h. Það er einfaldlega of mikil vinna fyrir of lítinn pening…ég er nefnilega ekki mjög dugleg í að setja verðmiða á tímann minn :)+

    Þessi ákvörðun hefur einhvern veginn búið til svo mikið pláss hjá mér, bæði í huganum og getu. Síðan ég tók þessa ákvörðun hef ég hannað tvær tegudnir af yfirhöfnum og komið tvenns konar kjólasniðum í sölu. Það er nú ekkert smotteri skal ég segja þér. Kjólasniðið hef ég átt í nokkurn tíma, átti eftir að breyta þeim smá og gefa mér tíma í að velja efni fyrir þá og svoleiðis – nú er það komið 🙂

    Yfirhafnirnar eru svo einhvers konar flaggskip fyrir mína hönnun sem framundan er. Mig langar að snúa mér að, annars vegar endurnýtingu efna, og hins vegar silkiefnum. Yfirhafnirnar eru allar saumaðar úr gömlum efnum og unnar uppúr gömlum flíkum. Ég kalla þessar yfirhafnir “Karakterkápur” þótt það megi alveg kalla þær líka jakka – þær eru nefnilega kynlausar. Enn sem komið er, eru tvö snið komin í sölu, annars vegar “Kjarkur” og hins vegar “Þor”. Von er á fleiri sniðum fljótlega. Hugmyndin að nafninu kemur til vegna þess að svona yfirhafnir eru ekki fyrir hvern sem er – það eru bara ákveðnar týpur sem þora að vera í svona flíkum – sterkir karakterar sem þola athygli sem sagt 🙂

    Ég hlakka mikið til að fara inn í árið 2021, hlaðið saumaskap, útiveru og öðru skemmtilegu – og ég hlakka til að hitta þig <3

    Takk fyrir heimsóknina, ég vona að þér hafi líkað lesturinn <3

  • Charles Frederick Worth

    Charles Frederick Worth

    Áður en hið eiginlega konsept, “Tískuhönnun” kom til, voru saumakonur og kjólasaumarar hér og þar fengnir til að sauma eftir fatnaði konungsborinna… Það var ekkert til sem heitir Tískuhönnuður.

    Charles Frederick Worth er upphafsmaður og faðir hátísku “Haute Couture”. Hann var ungur Englendingur árið 1845, tvítugur á leið til Parísar að freista gæfunnar. Hann hafði þá unnið í London sem aðstoðarmaður efnasölumanns og þar aflaði hann sér mikillar þekkingar í textílefnum. Auk þess var hann duglegur að fara á söfn og skoðaði þar sérstaklega, fatnað kvenna sem hann síðar notaði sem innblástur í hönnun sinni. Í París fékk hann vinnu hjá Gagelin, virðingarverðri verslun sem seldi fataefni, sjöl, og einstaka saumaða flík.

    Hann varð hratt þeirra aðalsölumaður og ekki leið á löngu þar til hann opnaði sérstaka deild innan Gagelin, þar sem hann saumaði og seldi kjóla. Þetta var hans fyrsta verk sem kjólameistari 🙂 Hann jók hróður Gagelin þar sem kjólar Worth vöktu athygli meðal fyrirmanna Parísarborgar. Seinna fengu kjólarnir hans, stæði á hinum ýmsu sýningum; The Great Exhibition in London (1851) og Exposition Universielle í París (1855). Árið 1858 opnaði Charles ásamt félaga sínum, sitt eigið fyrirtæki, “House of Worth” .

    Tímasetningin gat varla verið betri, á þessum tíma var margt á uppleið í Frakklandi. Napoleon III var keisari og mikill uppgangur í París sem gerði borgina að einni eftirsóttustu borg í Evrópu. Eftirspurn eftir hágæða vörum jókst og þar var Charles í essinu sínu. Ekki spillti fyrir honum að nýja keisaraynjan, Eugénie, var einn af hans aðal viðskiptavinum, það tryggði honum sess innan tískugeirans og hann varð einn vinsælasti kjólameistari Parísar frá árinu 1860.

    Charles vakti athygli fyrir hönnun sína en uppistaðan í henni samanstóð af fíngerðum efnum, skreytingum og vel hönnuðum sniðum. Virðingarverð tenging hans við söguna í hönnun sinni, jók hróður hans og þar komu safnaheimsóknirnar forðum daga til góða. Þótt hann væri mikið í að sérhanna og sauma eftir máli, kjóla fyrir ríkustu viðskiptavini sína, bauð hann líka uppá lifandi módel sem sýndu hönnun hans. Þar gátu viðskiptavinir setið og skoðað módelin og valið síðan flík sem hann svo sérsaumaði. Þetta var upphafið að því sem er kallað “Haute Couture” í dag – og upphafið að hönnun á heilli fatalínu sem síðan er kynnt á formlegri tískusýningu.

    Charles var alls ekki sá eini sem seldi sína hönnun á þennan hátt en þar sem hann var verulega duglegur að selja sjálfan sig, var það hann sem hlaut titilinn “Faðir hátískunnar” og nafn hans þekkti fólk alls staðar í heiminum. Fólk ferðaðist yfir heimsins höf til að hitta hann og kaupa af honum heilu fataskápana af flíkum. “Fataskápur” samanstóð af morgunklæðum, miðdegis- og kvöldklæðum, auk undirklæða eins og náttkjóla og kvöldsloppa. Konur leituðu líka til hans varðandi brúðkaup og aðrar sérathafnir.

    Charles Frederick Worth var vel virtur hönnuður og “House of Worth stóð lengi. Þegar hann lést árið 1895, tóku synir hans tveir við rekstrinum og héldu bæði hönnun og virðingu hans á lofti. Fyrirtækið blómstraði allt fram til um 1920 í höndum þeirra bræðra. Árið 1952 ákvað barna-barna-barn Charles Frederick Worth að hætta störfum við House of Worth og þar með lagðist rekstur eins fyrsta tískuhús sögunnar af.

    Þetta var fróðleikur dagsins, fróðleikurinn og myndirnar var fenginn af síðunni https://www.metmuseum.org/toah/hd/wrth/hd_wrth.htm 🙂

    Takk fyrir að lesa <3