Category: Óflokkað

Hmmm hvað á hún við með þessu? Á nú að fara að argintætast eitthvað um arf sem engum kemur við nema fjölskyldunni? Nei nei, engar áhyggjur, í dag langar mig að tala um arfinn sem við fáum í gjöf – karaktereinkenni foreldra okkar 🙂

Ég ólst upp í 6 systkina hópi, yngst og skemmtilegust auðvitað 🙂 Það var mikið að gera á stóru heimili, pabbi vann fyrir fjölskyldunni og mamma var heimavinnandi og var saumakona í hlutastarfi. Það stendur ekki til að fara í saumana á minni fjölskyldu neitt meira nema það sem ég lærði sem barn – lærdómur sem skapaði mig sem manneskju og fylgir mér enn þann dag í dag.

Pabbi og mamma áttu sumarbústað, litla jörð og fallegt hús sem móðurafi minn gaf þeim í brúðkaupsgjöf. Landið hafði afi keypt á árunum 1923-25, byggt þar hús og ræktað landið upp – mögulega er hann frumkvöðull í skógrækt á Íslandi. Hann stóð í tilraunum á innflutningi á trjáfræjum og byggði með þeim, myndarlegan skóg á landinu.

Ég ólst upp í sveitinni, við fórum hverja helgi þegar fært var á veturna og stundum mokuðum við okkur upp að húsi og inn. Um leið og skólinn var búinn þá flutti mamma með okkur uppeftir og pabbi keyrði til og frá vinnu á hverjum degi. Sveitin okkar var alger paradís, vatnið sótt í lækinn í gilinu – á veturna var snjórinn bræddur til að fá vatn í uppvaskið og arininn mikið notaður. Mikil nostalgía svona í minningunni en vá, hvað mamma þurfti að hafa mikið fyrir því að næra okkur og ganga frá. Þarna var verkaskiptingin skýr, mamma verandi langveik með langveikt barn, sá um allt sem fram fór innanhúss og trúlega var mikill léttir fyrir hana hvað við yngstu vorum mikið úti.

Ég elskaði þetta, pabbi var í essinu sínu þarna og fékk útrás fyrir Búfræðinginn í sér. Hann var einstaklega laghentur; smíðaði, lagaði og breytti því sem þurfti og þreyttist ekki á að hafa okkur systkinin með í för og kenna okkur handtökin. Þarna lærði ég að slá með orfi og ljá, að brýna eggina á myllusteini, að rækta jörð og grænmeti, að saga, negla skrúfa og smíða. Það var alveg sama hvað pabbi tók sér fyrir hendur, hann sýndi mér hvernig maður fór að.

Ástæðan fyrir þessu nostalgíuflippi mínu er sú að nýlega var ég að rifja upp æskuna mína og fékk svona flashback 🙂 Að fá að alast upp hjá foreldrum sem treystu mér fyrir þeim verkefnum sem þau lögðu fyrir mig, sem lögðu áherslu á vönduð vinnubrögð, sjálfstæði og frumkvæði. Þarna skapaðist ákveðið sjálfstraust sem ég hef enn þann dag í dag, þori að prófa mig áfram, byrja á nýjum hlutum og læra af reynslunni. Að ég tali ekki um ástríðuna að miðla reynslunni áfram <3

Enginn smá fjársjóður sem ég fékk í arf <3

Takk fyrir lesturinn – ef þér líkaði lesturinn þá máttu gjarnan smella á like eða stjörnur <3

Öll höfum við verkefni hér í þessu dásamlega lífi, þau birtast á þröskuldinum okkar, stundum óumbeðin og stundum eftir langa bið. Sum verkefnin er stór og önnur lítil, sum standa yfir í stuttan tíma og sumum ætlar aldrei að ljúka – og viðhorf okkar til verkefnanna eru eins misjöfn og við erum mörg 🙂

Undanfarið hafa verkefnin mín verið nokkur og öll í lengri kantinum og sum sé ég ekki alveg fyrir endann á ennþá. Allt eru þetta verkefni sem þroska mig og gera mig að betri manneskju og ég er þakklát fyrir að fá að læra svona mikið í þessu lífi 🙂

Þegar reynir á þá finnst mér svo gott að gleyma mér í saumahorninu mínu, það er alveg ótrúlegt hvað efni gefa mér mikla gleði og samvera við þau róa hugann. Ég er reyndar búin að læra að þegar mikið gengur á, þá borgar sig ekki að vinna pantanir fyrir aðra, því ég veit ekki hvað verður úr og hvað það tekur langan tíma. Þá er mikilvægt fyrir mig að geta tekið mér allan þann tíma sem ég vil, dunda mér meir en að vinna markvisst. Stundum kemur nákvæmlega ekkert útúr þannig vinnu – nema einstaka ónothæf flík 🙂 en stundum kemur eitthvað út sem hægt er að nota. Núna í sumar hef ég verið að dunda mér við ýmislegt og langaði að deila með ykkur tveimur flíkum sem urðu til í akkúrat svona aðstæðum 🙂

Kjólinn er svona slembisaumaskapur, þ.e. mig langaði að gera eitthvað…bara eitthvað sem tæki ekki langan tíma. Efnið er ég búin að eiga í nokkur ár og sneið það uppúr sniði sem ég bjó til fyrir löngu. Gerði svo í raun bara eitthvað sem mig langaði, t.d. tvöfalt stroff á ermum og opið bak.

Peysukápan er hins vegar flík sem mig hefur lengið langað til að sauma. Ég á svona svipaða peysu og er búin að stefna á að sauma uppúr henni. Byrjaði loksins á henni í vor og kláraði núna seinnipartinn í sumar. Tók mér góð hlé inná milli 🙂

Takk fyrir að lesa <3

Jæja, þá er það kjóllinn sem ég keypti á útsölunni í Corner í Smáralind. Eins og ég sagði í síðustu færslu, sem má lesa hér, þá elska ég að breyta flíkum og keypti mér fallegan kjól á góðu verði. Hann var hins vega ansi hreint viðburðalítill og ermarnar allt of þröngar. Ég gleymdi að taka mynd áður en ég tók hann í sundur en hér er mynd af framstykkinu – hann var eins að aftan…

Ég hafði greinilega ekki heldur rænu á að pressa efnið aðeins fyrir myndatöku 😀

Ég var ekki með neina ákveðna hugmynd, aðra en að gera meira úr kjólnum, mig langaði ekki að hafa hann svona einfaldan. Fljótlega kom sú hugmynd að klippa hann upp og setja annað efni á móti – mögulega þá efni sem teygist. Ég var náttlega doldið upptekin af því að kjóllinn var í þrengra lagi – og ermarnar allt of þröngar 🙂

Til að klippa kjólinn upp án þess að eyðileggja efnið, var auðvitað mikilvægt að hafa smá hugmynd um hvernig best væri að haga þessu. Ég lagði því framstykkið á sníðaborðið og teiknaði á efnið, hugmyndina sem fæddist í kollinum…

Þá var ekki eftir nema bara klippa af stað…og finna svo efnið sem hentaði á móti. Ég átti svona svart, gegnsætt efni sem er með teygju og ákvað að nota það…

Ég valdi svo hvaða hluta ég vildi hafa með bleika efninu og hvaða hlutar mættu vera gegnsæir. Svona var útkoman, mér finnst kjóllinn einfaldlega geggjaður og það er svooo gott að vera í honum…

Nema hvað, maður dettur ekkert niður á svona sniðagerð og hættir svo bara 🙂 Nú er ég auðvitað búin að kaupa fullt af flottum efnum til að gera fleiri ef einhver vill panta – sem er hægt að gera í athugasemdum hér að neðan, eða á Facebook síðunni minni, HandS.

Þennan kjól er hægt að nota spari…eða mér finnst hann meira spari en hversdags. Mig langaði líka að prófa að gera einn sem gæti verið meira hversdags. Ég á slatta af gömlum efnum, sem hægt er að lesa um hér og mig langaði að prófa þetta snið á þeim. Þau eru mörg hver úr ullarblöndu og misþykk en ég tók sem sagt eitt af þynnri ullarblönduefnunum og skeytti því saman við kjólaefni sem ég átti afgang af.

Skemmst er frá því að segja að þetta fallega snið gengur alveg hreint upp, þótt efnin séu án teygju, kjóllinn verður víðari, afslappaður og skemmtilegur. Ég var svo spennt að sýna þér þetta snið þannig læt fylgja hér myndir þó að kjóllinn sé ekki tilbúinn, eins og sést á títuprjónunum og ópressuðum fellingunum 🙂

Takk fyrir að lesa – eigið góðan dag <3

…góðan daginn, daginn, daginn!

Síðustu mánuðir hafa verið undirlagðir framkvæmdum innanhúss og litla saumahornið verið notað sem margt annað en saumaaðstaða; þvottahús, sögunaraðstaða, geymsla og margt, margt fleira…

Það segir sig sjálft að lítið hefur farið fyrir saumaskap, ekki bara er aðstaðan fáránleg heldur eru svona framkvæmdir mikið álag á bæði kropp og sál. Margir dagar hafa verið þar sem kroppurinn hreinlega neitar að leika með, heimtar kyrrstöðu og hvíld og þá er ekkert annað í boði en að hlýða því bara.

Það er nú ekkert hlaupið að því fyrir svona hrút eins og mig en þá er að taka andlegu hliðina í gegn og horfa á jákvæðu hliðarnar á því að geta ekki hreyft sig; hægt að horfa á skemmtilega sjónvarpsþætti, lesa góða bók og skipuleggja hvað maður vill gera þegar líkamsgetan eykst.

Það sem ég er þó allra, allra þakklátust fyrir af þessum verkefnum sem ég get tekið mér fyrir hendur, er getan til að prjóna. Það sem ég hef náð að framleiða á þessum tíma er alveg ágætis slatti og hluta af því ætla ég bara að láta fylgja hér að neðan í formi mynda 🙂

Örlítið hef ég þó náð að sauma, enda erfitt að halda sig alveg frá saumahorninu; kjóll og siffonslá fyrir móður brúðar, afmælisgjöf handa fjölskyldumeðlimi, siffonslá og verkefni sem ég tók að mér fyrir HN Gallery  – skemmtilegt verkefni sem stendur ennþá yfir, aðallega vegna vangetu í saumaskap síðustu mánuði…

Nú líður að því að ég fái saumastofuna mína aftur og það sem ég hlakka til að taka til hendinni þar. Það bíða eftir mér verkefni sem ég er búin að afsaka seinkunn á nokkrum sinnum í sumar – en nú styttist í afhendingu 🙂

Hér kemur prjónið – takk fyrir mig 🙂

Elska þetta snið, fyrirmyndin er á fyrstu mynd. Féll strax fyrir þessu sniði en var smá rög að sauma uppúr því, byrjaði á stuttum köflóttum kjól – frekar þykkt efni en kostaði lítið svo ég lét slag standa. Tókst að óskum og því réðist ég í silkikrepið sem ég var búin að eiga í doldið langan tíma. Toppurinn var svo “móðir brúðarinnar”, Magga sem bað mig að hanna og sauma kjól fyrir brúðkaup dótturinnar – þar tók ég sniðið á næsta “level”, klippti það allt í sundur og raðaði uppá nýtt, bætti við ermum og guð má vita hvað. Hrikalega skemmtileg vinna sem tók ágætlega á og algerlega þess virði því Magga var hæstánægð.

Yfirhafnir…gömlu geggjuðu efnin sem mér áskotnaðist úr lager sem legið hafði óhreyfður frá 1994. Tilraunastarfsemin varðandi efnin heldur áfram 🙂

Það er aldeilis langt síðan síðast, sumarið bara langt liðið og ég veit ekki hvað. Ýmislegt hefur á dagana drifið, lítið saumað samt enda saumastofan á hvolfi 🙂 Já, ég skellti mér í að breyta sæta saumahorninu…ja, skellti mér kannski ekki þar sem þetta tók alveg sex vikur…

Ég er nú alveg í allan vetur búin að vera að velta fyrir mér horninu mínu. Ég hef fengið nokkrar heimsóknir þar sem skvísur og gæjar hafa verið að máta – og ekkert skjól. Svo hef ég líka fengið fylgjendur þeirra sem máta án skjóls – og ekkert til að sitja á. Og ef gesti saumahornsins langaði að skoða flíkurnar sem ég hef hangandi til sýnis á slá – þá þurftu þeir að “troða” sér á bak við mig þar sem ég sat við saumavélina. Sem sagt, allt í einum skemmtilegum graut.

Allt svolítið brúnt líka svona að líta yfir. Eftir 3 vikur í afslöppun á Spáni kom ég heim með kláða í kroppnum eftir að skella mér í framkvæmdir. Ég tók hillurnar stóru við endann og pússaði þær, málaði og veggfóðraði svo bakið á þeim. Það kom svona líka flott út.

Ég datt niður á svo smart veggfóður sem er alveg í mínum anda, gamaldags með alls konar myndum af fólki. Þetta fékk ég í Laura Ashley – búðinni í Faxafeni – og það á 50% afslætti. Ég keypti næstum því heila aðra rúllu, bara af tómri gleði 🙂

Svo var náttlega öllu raðað upp á nýtt, tekið til í efnunum og mér til mikillar gleði gat ég losað mig við slatta sem ég sá ekki fram á að nota – það fór auðvitað í Rauða Krossinn svo aðrir gætu notað það 🙂

Að málningarvinnu lokinni tók við að raða upp á nýtt. Mig langaði að hafa saumahorn og svo horn þar sem ég gæti tekið á móti fólki sem gæti sest niður og fengið sér kaffi – og skoðað flíkurnar mínar.

Svona tókst þetta – fyrir og eftir myndir

   Hér er sníðaborðið komið þar sem fatasláin var áður og saumaborðið afmarkar skilin milli vinnu og gesta (saumaborðið var áður við hliðina á sníðaborðinu).

Ég á ekki einu sinni “fyrir” myndir af fremri hluta saumahornsins, þar var einhvern veginn ekki neitt, á sama tíma var voða lítið pláss þar 🙂 Það stendur til að fá sér betri stóla en núna er þó hægt að tylla sér, fá sér kaffibolla og skoða sníða-og prjónablöð…

Ég náði mér í vörubretti sem ég stilli þarna upp. Þetta er hitagrindin fyrir húsið og mig langaði að hylja hana – án þess að loka á hitann sem kemur frá henni. Ég átti gamla hillu sem ég lakkaði og festi ofaná. Þarna geymi ég svo fínu expressukönnuna svo ég geti boðið gestum í sopa 🙂

Fatasláin blasir núna við öllum þeim sem koma inn um dyrnar hjá mér, á sama tíma myndar hún skilrúm og þar með “skýli” fyrir þá sem eru að máta 🙂

Ég er voða ánægð með útkomuna og hlakka til að taka á móti gestum – í tilefni breytinganna verður opið hús laugardaginn 12. september, frá kl. 14 – 16.

Hér koma svo nokkrar fyrir og eftir myndir – svo gaman að skoða 🙂

Takk fyrir mig 🙂