Saumaheimur Siggu

Category: Fatabreytingar

  • Sjálfbær fatastíll – 4. hluti

    Sjálfbær fatastíll – 4. hluti

    Jæja, núna erum við búin að vera rosalega dugleg; taka til í fataskápnum, gefa, breyta og bæta og allt klárt. Hvernig er það samt, er þá bara bannað að kaupa sér föt? Uh, nauts auðvitað ekki. Það er samt ekkert vitlaust að hafa nokkra hluti á bakvið eyrað þegar farið er í fatakaup 🙂

    Flíkur og textíll

    Þegar talað er um sjálfbæran fatastíl, er talað um að þegar þú kaupir þér flík, þarf útgangspunkturinn að vera sá að þú getir notað flíkina minnst 30 sinnum – og síðan endurunnið flíkina á einhvern hátt eða komið henni áfram í hringrásarferli endurnýtingar.

    Bara þetta eitt kallar á að við þurfum að skoða gæði flíkur sem við ætlum að kaupa og það verður að segjast að gæði og verð hafa tilhneigingu til tengjast í þessum efnum – ég vil þó nefna líka að verð er ekki alltaf það sama og gæði.   

    Hvort sem þú ert að kaupa nýja flík eða notaða er gott að kanna hvaða efni er notað í flíkina. Þetta á kannski sérstaklega við um kaup á nýrri flík því samseting tráða í efninu skiptir öllu máli um það, hvort hægt er að endurnýta textílinn eða ekki. 

    Það er nefnilega alveg „no, no“ að blanda saman þráðum úr náttúrefnum og gerfiefnum – vissir þú það? 

    Um leið og náttúrlegum þráðum, s.s. bómull, silki, viscose, ull og hör er blandað með gerfiþráðum, s.s. polyester og elastaine – verður textíllinn óendurnýtanlegur. 

    Það verður því miður að segjast eins og er, að fjöldaframleiðslumarkaðurinn í dag er nánast einungis með blandaðan textíl í fatnaði.  

    Þess vegna er svo mikilvægt að flíkurnar sem við eigum, flíkur sem eru saumaðar úr blönduðum þráðum (náttúru og gerfi), séu nýttar eins lengi og við mögulega getum; breytum þeim og bætum – því þetta eru mögulega flíkurnar sem enda sem landffylling einhvers staðar úti í heimi. Þeim mun ódýrari sem flíkin er í kaupum, þeim mun meiri líkur á svona endalokum. Gæðameiri flíkur hins vegar geta gengið milli manna því það „góða“ við gerfiefnin er að þau endast endalaust. 

    Þegar við kaupum nýjar flíkur, skoðum miðann, hvaða efni eru í flíkinni?  Flík úr 100% polyester er td. ekki slæm kaup, 100% polyester er vel hægt að endurnýta. Flíkur úr polyester halda sér almennt mjög vel, krumpast ekki og fara vel í þvotti. Þar sem efnið heldur sér nánast endalaust, er líka gott að nýta efnið áfram þegar flíkin sem slík hefur lokið sínu hlutverki.

    Aðalatriðið er að forðast að kaupa nýjar flíkur sem eru með blandaða náttúrulega og gerfiþræði í textílnum.

    Það má blanda náttúrulegum þráðum saman í efnastranga, það er hægt að endurnýta ull/bómull eða bómull/silki því bæði koma beint frá Móður Jörð 

    Þegar ég er að tala um efnablöndur í flík þá er ég að tala um samsetningu þráðanna í efninu. Það má alveg blanda saman mismunandi efnum í eina flík, ég hika td. ekki við að blanda saman efnum, í mínum Karakterum úir og grúir saman af ólíkum efnum. Karakterana er hins vegar hægt að taka í sundur og þá stendur eftir hver efnisbútur fyrir sig. 

    Hvað gerir maður þá?

    Hvað er þá best að gera þegar maður vill kaupa sér nýja flík? Eins og heimurinn er í dag, fjöldaframleiðslan og samfélögin hér og þar á vesturlöndum, getur þessi spurning verið ansi stór. Við hér á Íslandi erum hins vegar heppin með það að hér má finna einyrkja. Fatahönnuðir sem framleiða allt sitt hérna heima – eða hafa beinan aðgang að sinni framleiðslu erlendis, setjandi réttláta standarda fyrir starfsfólkið. Við þurfum heldur ekki að leita neitt sérstaklega langt þegar við förum erlendis, ef við viljum finna einyrkja þar. Það eina sem þarf er að sleppa því að fara í risastóru verslunarmiðstöðvarnar og leita þar að “góðum dílum”.

    Hérna á Íslandi erum við líka það heppin að það er hægt að leigja sér föt! Hver þarf að kaupa sér fjöldaframleidda flík þegar hægt er að leigja? Ég segi það ekki, það var lengi verið hægt að leigja sér brúðarkjól og karlar hafa lengi getað leigt sér smoking og kjólföt. Nú er hins vegar komin leiga fyrir alls konar fatnað. Mér finnst þetta bara alger snilld og set bara hér inn slóðina, https://spjara.is/

    Nú veit ég ekki hvort það eru komnar fleiri svipaðar leigur – húrra fyrir því ef svo er 🙂

    Svo er auðvitað ekki hægt að benda nógu oft á hagkvæmni þess að kaupa fatnað í “Second-hand” verslunum og á fatamörkuðum. Í raun er það besta ráðið sem hægt er að gefa þeim sem vilja stefna á sjálfbæran fatastíl, bæði vegna þess að þá ertu ekki að kaupa nýja flík og fatamarkaðir og verslanir með notaðan fatnað eru oft búin að flokka í burtu flíkur úr lélegri gæðum. Þetta á þó ekki við slár þar sem hver og einn er að selja sitt 🙂

    Þetta er spurning um viðhorf, að mínu mati verðum við að breyta þessum hugsunarhætti að vilja alltaf meira, fá góðan díl og kaupa þrjár flíkur í stað einnar – ef við þurfum eina flík, þá þurfum við ekki þrjár, er það? Mér finnst margir svo uppteknir af því að fá eitthvað á góðu verði – hvað er gott verð? Hvað með góð gæði? Hvað með góðan aðbúnað starfsfólks? Hvað með góð snið? Hvað með góð efni?

    Sjálfbær fatastíll kallar á það að við breytum viðhorfinu. Sjálfbær fatastíll kallar á að við nýtum betur það sem við eigum, að við kaupum hrein og góð gæði þegar við kaupum, að við kaupum sjaldnar og að við vitum hvað við erum að kaupa.

    Erum við tilbúin í ferðalag til sjálfbærni?

    Að lokum langar mig að bæta hér inn, hvernig við getum sinnt fötunum okkar, það er nefnilega ýmislegt hægt að gera til að flíkin endist lengur – sérstaklega þegar kemur að þvotti:

    • þvo sjaldnar, þvottavélin losar um plastagnir sem eru í flíkinni, agnir sem enda í sjónum og hafa áhrif á lífríkið – vélin slítur líka flíkinni hraðar 
    • leggja í bleyti, það getur verið nóg að leggja flíkina í bleyti til að “hressa” hana við
    • viðra, mörg efni vilja þetta helst og með því að viðra flíkina td. í froststillu, nærðu oft úr lykt sem ekki á að vera. Hvítt verður hvítara í sólskini
    • vinna beint á blettum, í stað þess að þvo alla flíkina getur verið nóg að nudda bletti með blautum klút
    • sleppa þurrkaranum – hann slítur flíkinni meira út en snúran  

    Takk fyrir lesturinn, ef þér líkaði máttu gjarnan smella þumal á færsluna – og ekki er verra ef þú vilt fylgja mér 🙂

    Allt það besta til þín og þinna <3

    Sigga

  • Ágúst í Saumahorninu

    Ágúst í Saumahorninu

    Ágústmánuður er búinn að vera ansi viðburðaríkur hjá mér, kannski sérstaklega því ég er búin að vera að undirbúa ný námskeið sem byrja núna í upphafi september. Það er svo skondið að þótt ég hafi sett námskeiðin upp í maí og í raun verið tilbúin með þau nokkurn veginn alveg, þá er alltaf eitthvað sem bætist við.

    Ég er búin að láta mig dreyma um að halda námskeið í nokkuð langan tíma núna, örugglega 5-7 ár, en hvorki haft kjark né líkamlega getu til að koma þeim á koppinn. Þess vegna er ég svo ofurglöð að vera komin á þann stað að geta byrjað þessi námskeið.

    Hérna að ofan finnur þú link þar sem þú getur þú skoðað námskeiðin mín, það er ennþá möguleiki á að skrá sig 🙂

    Það eru ekki bara námskeiðin sem hafa tekið upp ágústmánuð hjá mér, ég hef verið að sauma auðvitað – ég sleppi varla degi úr í Saumahorninu mínu 🙂 Ég hef bæði verið í sérpöntunum á kjólum, fatabreytingum og svo hattasaumi – já ég skellti mér loksins í að sauma hatt og mér fannst það svo gaman að ég saumaði mér annan.

    Hefðbundinn “bölle-bob” hattur eins og Danir segja
    Barðastóri sólhatturinn – þarf sko engin sóllgleraugu með þennan
    Plastþráður fremst á barðinu heldur því útstæðu

    Það sem mér fannst svo skemmtilegt með hattasauminn er, að það er nóg að hafa ummálið á höfðinu og vita hvernig þú býrð til hring á blað útfrá ummálinu. Síðan er hægt að leika sér fram og tilbaka með snið og útlit. Eftir að hafa sniðið og saumað mér svona hefðbundinn „bölle bob“ hatt úr gömlu pilsi, þá sneið ég og saumaði ég þunnan sólhatt með stóru barði sem ég stífaði með plastþræði. Virkilega gaman að prófa sig svona áfram í nýtingu á efnum og gömlum flíkum

    Svo langar mig nú að nefna eiginlega það skemmtilegasta sem gerðist hjá mér, mér var boðið að koma í viðtal hjá þeim Guðrúnu Gunnars og Gunnari Hanssyni, í Mannlega þættinum á Rás 1. Þar vildu þau heyra um fatabreytingar, endurnýtingu á fatnaði og svo auðvitað hópinn minn á Facebook „Endurnýting gegnum saumaskap“.

     Hérna má hlusta á viðtalið 

    sigridur-tryggvadottir-endurnyting-a-fotum

    Áskorun

    Reglulega heyrum við fréttir af fatafjöllunum sem við vesturlandabúar “gefum” í góðgerðargáma – fatnaður sem er óendurnýtanlegur og endar í landfyllingum eða eyðimörkum minna efnaðri landa. Við heyrum meira að segja af verslunum sem “henda” óseldum fatnaði sem “kominn er úr tísku” þann mánuðinn. Mér finnst virkilega mikilvægt að við séum meðvituð og að við kennum okkar börnum að vera það líka – að við leggjum okkur fram við að vinna gegn þessu viðhorfi að alltaf megi bara kaupa nýtt.

    Ég hef fylgst með Fashion Revolution samtökunum um nokkurt skeið. Þessi samtök, sem trúlega má kalla hreyfing, urðu til í kjölfarið á hörmungunum sem urðu í Rana Plaza, 2012 minnir mig, þar sem yfir 1000 textílverkafólk lét lífið þegar byggingin sem þau unnu í, hrundi. Öll önnur starfsemi hafði yfirgefið húsið vegna hættu á hruni – eigandi verksmiðjunnar neitaði að loka verksmiðjunni.

    Fashion Revolution best fyrir réttlæti til allra er koma að textíl-og fataframleiðslu; mengunnarminni textílframleiðsla, réttlát laun, réttlát vinnuaðstaða og þar fram eftir götunum. Samtökin standa á bak við ýmsar áskoranir og „hashtags“, svo sem #whomadeyourclothes , #imadeyourfabric #imadeyourclothes #whomademyclothes #whomademyfabric

    Þeir eru að setja í gang áskorun núna í september sem þeir kalla #secondhandseptember sem ég hef gefið mér það leyfi að yfirfæra á okkar ylhíra sem #sjálfbærseptember – Ég vil halda mig við íslensku og sjálfbær september hljómar bara vel finnst mér.

    Hérna er linkur á heimasíðu Fashion Revolution https://www.fashionrevolution.org

    Hér geturðu lesið um #secondhandseptember

    How to take part in Secondhand September

    #sjálfbærseptember

    Hvað þýðir sjálfbærni í fatnaði? Jú í raun þýðir það að þú nýtir það sem þú átt, breytir og bætir það sem þarf til að flíkin endist eins lengi og hægt er. Þegar flíkin hefur lokið sínu hlutverki í sinni upprunalegu mynd, gæti verið hægt að nýta hluta efnisins áfram, hvort sem er, sem hluta af annarri flík eða sem eitthvað allt annað. Þeir sem eru sjálfbærir í fatanaði kaupa sjaldan nýjar flíkur heldur ýmist skiptast á flíkum við aðra eða kaupa notað. Útgangspunkturinn ef keypt er ný flík er að framleiðsla á efni og flík hefur farið fram með umhverfisvænum og réttlátum hætti. Miða má við að flíkin verði notuð minnst 30 sinnum.

    Það er nú kannski ekki meiningin að fara á kaf í fatasjálfbærni bara einn, tveir og þrír núna í september en það gæti verið gaman að skoða #secondhandseptember. Það er mun einfaldara að taka eins mánaðar áskorun þar sem þú í raun kaupir þér ekki nýja flík. 

    Það er svo margt hægt að gera annað en að kaupa sér nýja flík í hvert skipti sem félagslífið býður uppá eitthvað skemmtilegt. Hér eru nokkrar uppástungur:

    • Fá lánað hjá vini/vinkonu
    • Skiptast á fötum, þ.e. gefa og fá gefins
    • Hressa uppá fötin í fataskápnum
    • Leigja sér dress fyrir partý/afmæli/brúðkaup…
    • Kaupa sér notað

    Hversu skemmtilegt gæti það verið að hóa í vinahópinn, sem mætir með flíkur úr fataskápnum sem fólk er orðið leitt á eða notar lítið. Síðan er skiptst á flíkum, ýmist lánað eða gefið. Allir fá eitthvað „nýtt“ í sinn fataskáp og allir glaðir. Þetta gerðum við systurnar, notuðum föt hvor af annarri og við vinkonurnar líka. Það segir sig sjálft að möguleikarnir aukast verulega við þetta fyrirkomulag.

    Annað sem hægt er að gera, í stað þess að rölta um í verslanamiðstöð, kíkja í sömu búðirnar aftur og aftur til þess eins að skoða hvað er til – sem endar mögulega í að þú dettur niður á „góðan díl“ og kaupir flík sem þig vantar ekkert – að rölta um í verslun fyrir notuð föt. Í þannig verslunum finnur þú miklu stærra úrval af mismunandi klæðnaði, allt frá krumpuðum stuttermabolum upp í yfirhafnir frá dýrum merkjum.

    Sumum finnst það bara ekkert mál að kaupa ekki nýjar flíkur, öðrum finnst það áskorun og geta bara ekki hugsað sér að kaupa sér flík sem einhver hefur notað í x langan tíma. Það er svo misjafnt hvernig okkur líður með flíkurnar sem við notum og þá er gott að hafa kjark og þor til að prófa nýjar samsetningar á því sem er í fataskápnum. Svo getur líka verið munur á notaða fatnaðinum, t.d. ef einhver í vinahópnum vill losa sig við flík, myndir þú geta notað hana? Ef svo er, þá er hægt að halda skiptifataviðburð – og ef þú getur notað flíkur frá vinum þínum, hvað með vinahóp vina? Svona stækkar hópurinn sem þú gætir keypt, leigt eða fengið lánað frá – ef þú ert týpan sem getur ekki keypt notuð föt af ókunnugu fólki.

    Það er líka ýmislegt sem við getum gert þegar við sleppum því að kaupa nýja flík, aðalatriðið er að vera með opinn huga og hugsa í lausnum. Það getur t.d. verið nóg að taka uppáhaldsflíkina og setja hana með einhverju sem þú hefur aldrei prófað að setja með henni, eða taka af henni kragann – eða bæta kraga á…eða skreyta flíkina með tölum, bótum eða glingri. Það er hægt að handsauma – sumir nota meira að segja nælur til að festa skrautið og nælan er hluti af skrautinu. Svona eins og pönkararnir í gamla daga 🙂

    Ég hvet þig til að taka þátt í þessari áskorun minni, skoða hvað þú átt og leita annarra leiða við nýbreytni í fatastíl en að kaupa glænýja flík úr búð 🙂

    Fróðleikur

    Takk fyrir að lesa – ef þér líkaði máttu deila til þeirra sem gætu haft gagn og gaman af <3

  • Fatanýting og sjálfbærni

    Fatanýting og sjálfbærni

    Reglulega heyrum við fréttir af fatafjöllunum sem við vesturlandabúar “gefum” í góðgerðargáma – fatnaður sem oft á tíðum endar í landfyllingum eða eyðimörkum minna efnaðri landa. Við heyrum meira að segja af verslunum sem “henda” óseldum fatnaði sem “kominn er úr tísku” þann mánuðinn.

    Vissir þú td. Að Rauði Krossinn á Íslandi fær yfir 2000 tonn af fatnaði og textíl inn á borð til sín á ári? Bara Rauði Krossinn. Þá erum við ekki að tala um Hertex, ABC nytjamarkaði, Samhjálp, Konukot, Fjölskylduhjálp Íslands, Mæðrastyrksnefndir…og öll önnur frábær samtök sem taka við fatnaði og textíl.

    – og vissir þú að af þessum 2000 tonnum nýtast einungis 500 tonn hér á landi?

    Mér finnst virkilega mikilvægt að við séum meðvituð og að við kennum okkar börnum að vera það líka

    – að við leggjum okkur fram við að vinna gegn þessu viðhorfi að alltaf megi bara kaupa nýtt.

    Hvernig getum við nýtt fötin okkar betur – notað þau lengur og minnkað fatafjöllin í heiminum?

    • þvo sjaldnar, oft er nóg að viðra flíkina eða leggja hana í bleyti í stað þess að skutla í þvottavél. Þvottavélin losar um plastagnir sem eru í flíkinni, agnir sem enda í sjónum og hafa áhrif á lífríkið – vélin slítur líka flíkinni hraðar 
    • sleppa þurrkaranum – hann slítur flíkinni meira út en snúran  
    • gera við ef bilar, stoppa í göt, laga saumsprettur
    • vinna á blettum, í stað þess að nota hörð efni sem leysa upp erfiða bletti er hægt að setja bætur og fela þannig blettina – það fer betur með efnið í flíkinni. oft skilja hreinsiefni eftir sig blett í efninu og þá ertu á sama stað og áður – með blett í flíkinni
    • hressa upp á flíkina þegar þú nennir hana ekki lengur, skreyta á ýmsan hátt, breyta hálsmáli eða framan á ermum, setja bætur, perlur eða annað sem hressir uppá
    • þegar flíkin hættir að passa; víkka/þrengja, breyta ermum (víkka handveginn eða skipta um efni í ermunum, taka kjól í sundur og búa til pils/topp með því að skella teygjanlegu efni í strenginn

    Þegar kemur að breytingum á fötum, þá eru í raun engin takmörk á hvað hægt er að gera

    eina…eða tvennt…eða þrennt sem þarf er hugmyndaflug, þor til að klippa og kjarkur til að prófa sig áfram. Að mínu mati er ekki hægt að skemma breytingar á flík, stundum fara hlutirnir ekki eins og upphaflega var planað en með því að hafa opinn huga, finnur maður alltaf nýja leið.

    Þegar þú svo kaupir föt, kannaðu hvaðan flíkin kemur, hvar hún er framleidd og hvaða efni eru í henni

    – og gerðu ráð fyrir að nota hana minnst 30 sinnum

    Það er því gott að hafa á bakvið eyrað að velja flík úr gæðaefnum og flík sem passar við eitthvað af því sem þú átt nú þegar í fataskápnum. Þegar við erum meðvituð um hvað við kaupum þá smám saman byggjum við upp klæðaskáp með margnota fötum (já, sum föt eru nánast einnota í dag v/lélegra gæða) sem passa saman á margvíslegan hátt.

    Það getur t.d. verið kjóll sem bæði er hægt að klæða upp og niður;

    – sem sagt, fara í spariskóna og setja fallegt skraut um hálsinn – og annan dag, skella sér í gallabuxur eða leggings innan undir og hefðbundna götuskó við.

    Þetta getur líka átt við um buxur, skyrtur, peysur og jakka.

    Karlmenn geta þetta líka;

    – jakkaföt er hægt að klæða upp og niður, gallabuxur og bolur við jakkann eða peysa utan utan yfir bolinn og jakkafatabuxurnar við…

     

    Lítum okkur nær, það er hellingur sem við getum gert til að minnka fatasóun og hvert einasta lítið skref, skiptir máli – fyrsta skrefið er að kaupa minna!

    Ég skil þetta myndband eftir hér fyrir áhugasama https://www.textilemountainfilm.com

    Takk fyrir að lesa, ef þér líkar máttu gjarnan deila <3

    Allt það besta til þín og þinna

    Sigga

  • Majonesgúrka

    Majonesgúrka

    Þú ert í fermingarveislu, kökudiskurinn hlaðinn góðgæti, bæði hollu og minna hollu. Þú sest niður og horfir svöngum augum á veitingarnar, ákveður að byrja á brauðtertunni – það er jú eitt af því holla, er það ekki? Gaffallinn sekkur í brauðið og salatið á milli, munnvatnskirtlarnir fara á fullt við tilhugunina um góðgætið. Gaffallinn er kominn hálfa leið að munni, stór brauðtertubiti liggur ofan á, þú opnar munninn…og majonesgúrkan efst á bitanum dettur á kjólinn þinn.

    Eins og brauðtertan er góð, getur majonesan verið truflandi

    Majones er eitt af mörgu sem er mjög erfitt að ná úr fötum, fitan virðist smjúga inn í minnstu þræðina og sitja þar föst. Eftir stendur flík með fitublett á verulega áberandi stað og fátt um góða drætti þegar kemur að áframhaldandi nýtingu flíkurinnar.

    “Sýnileg viðgerð” eða “Visual mending” eins og aðferðin kallast á ensku, er viðhaldsaðferð sem ég er ansi hreint hrifin af. Með því að bæta flíkina með öðru efni en því sem flíkin er út, gerir þú ekki bara við heldur breytir þú flíkinni – stundum það mikið að flíkin verður sem ný. Þetta er hægt að gera hvort sem þú er að gera við göt eða fela bletti og á endanum stendur þú uppi með flík sem er ekki bara nýtileg áfram, heldur áttu flík sem enginn annar á – flík sem þú hefur skreytt að þínu höfði 🙂

    Það skemmtilega er að flíkin þarf ekki einu sinni að vera eitthvað biluð, ég á t.d. kjól sem ég nota ekki. Ég keypti kjól fyrir mörgum árum (ætlaði að vera virðuleg móðir fermingarbarna) og ég skil ekki enn þann dag í dag af hverju ég keypti hann. Kjóllinn er einlitur, ljósgrár…eitthvað sem ég bara klæðist ekki svona einu og sér en hann er fullkominn til að nota í svona skemmtilegheit.

    Það er margt hægt að gera til að fela blettina – eiginlega spurning um hugmyndaflug

    Þegar við erum að skreyta flíkurnar er aðalatriðið að nota hugmyndaflugið, ef þú ert með blett þá er gott að nota hann sem útgangspunkt – og svo bara leika sér áfram. Mér finnst gaman að raða saman bútum og sjá hvernig hægt er að leika sér áfram. Ég á mikið af afklippum frá saumaskapnum mínum og þær eru tilvaldar í svona “blettaverkefni” Ég einfaldlega raða þeim eins og mér sýnist bútarnir koma vel út á flíkinni, síðan skoða ég hvernig ég vil festa þá – það er hægt að gera á ýmsan hátt, t.d. með því að handsauma hvern og einn bút eða renna þeim í saumavélina.

    Ég hvet þig til að skoða flíkurnar þínar sem þú geymir í skápnum/geymslunni og sjá hvort þú getir ekki hresst þær við með skemmtilegri skreytingu. Það er hægt að nota alls konar; tölur, perlur, pallíettur og ef þú er lítið í saumaskap og efnaafgöngum þá getur þú notað búta úr annarri flík sem þú ert ekki að nota…

    Nýtum fötin okkar betur og minnkum fatasóun!

    Takk fyrir að lesa – ef þér líkar þá máttu deila gleðinni með öðrum <3

  • Karakter

    Karakter

    Það sem þetta ár 2020 er búið að vera skrýtið, allur heimurinn nánast á hliðinni og heilu samfélögin vita varla hvernig hentugast er að haga sér. Mér finnst ég ótrúlega heppin að búa hér á Íslandinu góða, með þríeykið vinalega sem bendir mér og okkur daglega á, hvernig veiran þróast og hvernig við getum brugðist við henni.

    Þessi hugleiðing á samt ekkert að fjalla um Covid, það er nóg af öðru fólki sem má sjá um það. Þessi tími hefur samt kennt mér mikið og sýnt mér hvað það er gott að sjá það góða sem í kringum mig er. Þá er ég ekkert einungis að tala um fólkið mitt sem er auðvitað best, en litlir hlutir eins og árstíðir, mold, illgresi, útsýni, sólskin, göngutúrar og gömul efni…algerlega nauðsynlegir finnst mér. Sumarið og haustið hefur því að miklu leyti farið í garðvinnu og göngutúra, þó ég hafi að sjálfsögðu nýtt tímann í Saumahorninu til einhvers 🙂

    Undanfarið ár hef ég verið mikið að velta fyrir mér framtíð Saumahornsins; hvað vil ég með það…ef eitthvað? Ég hef tekið að mér ýmiss verkefni sem hafa verið alls konar og þar sem tími minn og afkastageta í Saumahorninu hefur verið bæði takmarkaður hvern dag og óstöðugur, þá hef ég oftar en ekki spurt mig hvort þetta sé það sem ég vilji nýta minn dýrmæta tíma í. Ný veikindi síðasta rúma árið hafa svo hvatt mig áfram í þessum pælingum og ég get glöð tilkynnt það hér og nú að það eru breytingar 🙂

    Það allra mikilvægasta sem ég komst að var jú sú staðreynd að Saumahornið mitt er mér virkilega mikilvægt. Þarna get ég komið á hvaða tíma dags sem er og gert það sem ég elska – sauma. Suma daga geri ég lítið annað en að strjúka efnunum mínum og skoða blöðin mín en sem betur fer fjölgar dögunum sem ég sauma og hanna. Saumaskapurinn hefur í gegnum árin, bjargað minni geðheilsu og ég get ekki ímyndað mér lífið án þess að vera að sauma. Hvernig kem ég því þá þannig fyrir að ég get notið tímans sem ég hef í Horninu mínu…ásamt því að fá réttláta umbun fyrir þann tíma sem ég hef í Horninu mínu? Júbb, með því að einbeita mér að eigin hönnun og saumaskap á flíkum sem ég get selt 🙂 Ég hef því ákveðið að hætta alfarið að taka að mér viðgerðir; rennilásaskipti, styttingar á skálmum o.þ.h. Það er einfaldlega of mikil vinna fyrir of lítinn pening…ég er nefnilega ekki mjög dugleg í að setja verðmiða á tímann minn :)+

    Þessi ákvörðun hefur einhvern veginn búið til svo mikið pláss hjá mér, bæði í huganum og getu. Síðan ég tók þessa ákvörðun hef ég hannað tvær tegudnir af yfirhöfnum og komið tvenns konar kjólasniðum í sölu. Það er nú ekkert smotteri skal ég segja þér. Kjólasniðið hef ég átt í nokkurn tíma, átti eftir að breyta þeim smá og gefa mér tíma í að velja efni fyrir þá og svoleiðis – nú er það komið 🙂

    Yfirhafnirnar eru svo einhvers konar flaggskip fyrir mína hönnun sem framundan er. Mig langar að snúa mér að, annars vegar endurnýtingu efna, og hins vegar silkiefnum. Yfirhafnirnar eru allar saumaðar úr gömlum efnum og unnar uppúr gömlum flíkum. Ég kalla þessar yfirhafnir “Karakterkápur” þótt það megi alveg kalla þær líka jakka – þær eru nefnilega kynlausar. Enn sem komið er, eru tvö snið komin í sölu, annars vegar “Kjarkur” og hins vegar “Þor”. Von er á fleiri sniðum fljótlega. Hugmyndin að nafninu kemur til vegna þess að svona yfirhafnir eru ekki fyrir hvern sem er – það eru bara ákveðnar týpur sem þora að vera í svona flíkum – sterkir karakterar sem þola athygli sem sagt 🙂

    Ég hlakka mikið til að fara inn í árið 2021, hlaðið saumaskap, útiveru og öðru skemmtilegu – og ég hlakka til að hitta þig <3

    Takk fyrir heimsóknina, ég vona að þér hafi líkað lesturinn <3

  • Dedda frænka…

    Dedda frænka…

    Dedda frænka átti svo fallegar kápur. Reyndar átti hún eiginlega allt fallegt og það var ótrúlega skemmtilegt að koma heim til hennar. Hún var systir hennar ömmu Siggu og kom doldið í staðinn fyrir hana í mínu lífi því amma Sigga dó akkúrat mánuði áður en ég fæddist. Dedda passaði okkur systurnar af og til þegar ég var lítil, sat með mig í fanginu á meðan Svava systir og vinkonur gerðu morgunleikfimi á stofugólfinu með Valdimar Örnólfs í útvarpinu 😉

    Dedda dundaði sér mikið og sönglaði þá alltaf “Dibbi dibbi dibb, dibbi dibb – dibbi dibbi dibb, dibbi dibb…” aldrei texta, bara Dibbið. Finnst þetta svo fyndið í minningunni, sé hana svo fyrir mér sönglandi með fjólubláa hárið sitt, lagt og greitt, í Vigdís Finnbogasíðum kjól og skóm með oggu hæl. Dásemdin ein 🙂

    Nema hvað, aftur að kápunum hennar Deddu. Ég var svo heppin að fá að erfa tvær kápur eftir hana, báðar gamlar, verulega fallegar og alveg hreint gæðaefni og saumaskapur á þeim auðvitað – en kannski ekki alveg í sniði sem hentaði mér. Ég ákvað að henda mér í að breyta annarri þeirra, reyndar tímdi ég ekki að breyta henni mikið því hún er mjög smart að ofan, en síddin var bara ekki að passa mér…

    Ponnsu svona pokaleg á mér en ég hef verið sérstaklega hrifin af staðsetningu talnanna, svona ójafnt bil á milli 🙂 Ekki fyrir alla, ég veit 😉

    Þetta var svo sem ekkert mikið mál þannig séð, ég klippti örugglega hátt í 20cm neðan af henni og þá var í raun ekkert eftir nema að ganga frá faldi og fóðri. Ég reyndar bætti við saumum að aftan, sá það í gömlu sníðablaði og það gerir fallega lögun á bakið.

    Saumurinn, einn á hvora rasskinn, gerir það að verkum að neðsti hluti jakkans rennur aðeins inn að aftan. Mér finnst það gera mjög mikið fyrir bakið á jakkanum 🙂

    Dásemdar kápa sem breyttist í jakka, yndislega hlýr og góður 🙂

    Takk elsku Dedda, fyrir góðan smekk og allt hitt <3

    Takk fyrir að lesa 🙂

  • Ef efnið er gott

    Ef efnið er gott

    Mamma sagði svo oft þegar ég kom heim með flík…eða efni: “Það er svo gott í þessu”         – sem þýddi auðvitað að gæði voru á efninu. Ég ætla nú ekki að halda því fram hér að ég hafi jafnmikið vit á efnum og mamma hafði – en ég hef mikla tilhneigingu til að kaupa bæði efni og flíkur út frá því hvernig mér líkar efnið. Ég er t.d. alveg ómöguleg í að panta efni á netinu – það er ekki hægt að káfa á því!

    Ég kaupi oft flíkur á útsölu bara útaf efninu sem þær eru úr. Þá kaupi ég yfirleitt stærstu stærðina því þá hef ég meira efni að moða úr. Svo fer ég heim og bý til eitthvað uppúr flíkinni.

    Ekki alls fyrir löngu, reyndar fyrir áramót, kíkti ég á útsölu í Corner í Smáralind. Corner er ein af mínum uppáhaldsbúðum því þar eru öðruvísi föt en annars staðar – hver elskar ekki öðruvísi búðir 🙂 Á útsölunni datt ég niður á tvennt; allt of stóran prjónakjól og oggu fínni kjól sem var með allt of þröngar ermar. Ég fór glöð heim, gerði þarna bargin og skellti mér í að hugsa upp eitthvað nýtt að búa til úr þessum flíkum.

    Hér er fyrri flíkin, prjónakjóllinn…

    Það er ekki hægt að segja að sniðið sé flatterandi, enda benti krúttlega afgreiðslustúlkan mér á það “…hann gerir ekkert fyrir mann, sérstaklega ekki grennandi…” sagði hún meðal annars 🙂 Mér fannst það verulega skemmtilegt því ég var fyrst og fremst spennt fyrir efninu…og hún var ekkert að fara með rangt mál. Kjóllinn verulega undarlegur í sniðinu og – eins og myndirnar sýna og stúlkan sagði – gerir nákvæmlega ekkert fyrir mig.

    Ég byrjaði á að rekja allan kjólinn upp, hann var samsettur úr mörgum bútum sem stóðu mismikið út í loftið 🙂

    Mjög snemma í ferlinu ákvað ég að búa til opna peysu, efnið er mjög mjúkt og frekar þungt þannig að ég vissi að það myndi falla vel. Mér tókst að nota bútana að mestu án þess að breyta þeim mikið, t.d. hélt ég efsta stykkinu á bakinu alveg óbreyttu. Hér er svo útkoman eftir breytingar…

    …og það skemmtilega var að það var nánast enginn afgangur af efninu 🙂

    Í næstu viku ætla ég svo að segja ykkur frá kjólnum góða 🙂

    Takk fyrir að lesa <3