Veistu að besti dagur ársins hjá mér er afmælisdagurinn minn? Ég vakna alltaf, undantekningarlaust, glöð, þakklát og hress á afmælisdaginn minn. Svona hefur þetta alltaf verið – afmælisdagurinn minn er bara undantekningarlaust betri en aðrir dagar.
Ég átti sem sagt afmæli 26. mars og þess vegna er þessi póstur skrifaður – ef þú hefur áhuga á saumaskap, eða langar að byggja upp áhuga á saumaskap, fatabreytingum og endurnýtingu…og langar að kynnast fólki…
Lestu þá áfram, þetta gæti hentað þér 😉
Ég hef heyrt að margir eru eins og ég, finnst gaman að sauma og gott að sauma ein – en langar á sama tíma að vera í félagsskap fólks sem saumar líka – svona svipað og prjónahópar.
Þetta er markmiðið mitt með Saumaskóla á netinu, að við getum saumað með fólki úti um allan heim – Íslendingar hér og þar sem skiptast á hugmyndinum, sækja ráð, stuðning og hvatningu hver til annars – hendum í hugmyndaflæði og sköpum nýtt saman.
Ég er líka að heyra að fólk langar að byrja að sauma en ýmist treystir sér ekki að byrja eitt – eða finnur ekki tíma…
Mánaðarlegar Zoomstundir; spjall, spurt og svarað, stutt námskeið í alls konar atriðum (td. rennilásar, vasar, sníðun, sniðgerð o.fl.) og samsaumur – allt eftir þörfum hvers og eins.
Í tilefni af afmælinu mínu ætla ég að bjóða þér alveg meiriháttar tilboð á 12 mánaða áskrift í Saumaskólann minn.
Þar sem ég á afmæli 26. býð ég 26% afslátt af 12 mánaða áskrift – innifalið í skráningu er 30 mínútna einkasamtal varðandi óskir þínar og drauma í saumaskap og endurnýtingu.
…og þar sem talnaspekitalan mín er 7 þá stendur tilboðið í 7 daga 🙂
Tilboðið gildir frá 26. Mars til 2. Apríl.
Þegar þú hefur skráð þig hef ég samband og við finnum tíma í spjall.
Kíktu hérna, þú finnur upplýsingar og hnapp til að kaupa áskrift, velur svo hvaða áskrift þú vilt – ég mæli auðvitað með að stökkva á afmælistilboðið 🙂
https://saumaheimursiggu.teachable.com/p/sjalfbaerni-i-saumaskap-endurnytingu-og-fatastil-preview-logged_out
Category: Óflokkað
-
Afmælisstelpan
-
Sjálfbær fatastíll – 5. hluti
Fataskápurinn
Í hvernig flíkum líður þér best?
Ef við ætlum að vera sjálfbær í fatastíl, viljum byggja upp fataskápinn, þá verðum við að skoða aðeins okkar innri manneskju; kafa í hvað við viljum í alvöru, hvaða týpa við erum innst inni – erum við kvenlegi karakterinn sem vill sýna línur, erum við karlmannlega manneskjan sem vill formfastar flíkur – eða erum við afslappaða persónan sem vill allt þægilegt? Kannski líka eitthvað þarna á milli – eða öllu blandað saman?
Skiptir þú fötunum upp í „daglegföt“ og „spariföt“ eða notar þú öll þín föt jafnt.
Útgangspunktur við fataval ætti alltaf að vera vellíðan; að fötin lyfti okkur upp, að okkur líði vel í þeim – og í mörgum tilfellum, rífi upp í okkur sjálfstraustið.
Mörg okkar eru gjörn á að langa til að vera í ákveðinni tegund fatnaðar en kaupa svo oft eitthvað allt annað. Útgangspunkturinn þarf alltaf að vera við sjálf; að við hlustum á hvað okkar eigin innri rödd segir okkur, ekki vinir og vandamenn og ennþá síður tískustraumar. Þeir koma og fara.
Ég segi fyrir mig, ég er mjög mismunandi karakter; stundum langar mig að vera mjög kvenleg, set up skartgripi og fer í fallega kjóla, hælaskó og sokkarbuxur. Stundum langar mig að vera strákaleg og töffari. Þá fer ég í eitthvað allt annað en staðreyndin er sú að mér líður mjög misjafnlega eftir dögum og mér finnst gaman að eiga fatnað sem fellur bæði að kven- og karlhliðinni minni.
Letiföt eða spariföt – nema hvoru tveggja sé
Ég td. hef ég gegnum árin skipt mínum flíkum upp eftir hutverkum; letiföt, spariföt, garðföt, dagleg föt – ég er hins vegar að auka það að eiga bara almennt falleg föt sem ég nota jafnt yfir allt – ég fer kannski ekki í silkikjól í garðinn en ég klæðist honum gjarnan á letidögum.
Letidaga kalla ég þá daga þegar orkan mín er lítil, kroppurinn verkjaður og þreyttur og framtaksemin er í lágmarki. Ég er búin að uppgötva að fyrir mína sál, skiptir miklu máli að klæðast fallegum fötum. Það gerir minni sál gott því sálin á það til að líka illa við letidagana en með því að klæðast fallegum fötum…tjah, það gerir mér eitthvað gott.
Svo eigum við það bara skilið sem manneskjur, að klæðast fallegum fötum alla daga – það finnst mér.
Ég elska jakkaföt, ég á ein og mig langar í fleiri. Þegar ég klæðist jakkafötum þá vaknar minn innri töffari og strákurinn í mér. Mér líður vel í jakkafötum og sé mig alveg eiga jakkaföt fyrir letidaga – hvort sem ég klæðist öllu settinu eða ekki 😉
Ég elska líka aðsniðna kjóla og ég fer oft í þeim á mannamót. Aðsniðnir kjólar vekja mína innri dívu, mér finnst ég kvenleg og skvísa. Staðreyndin er hins vegar sú að til þess að vera í aðsniðnum kjólum, þá þarf sjálfstraustið mitt að vera gott. Það á það til að sveiflast, sérstaklega eftir að ég byrjaði á breytingarskeiðinu og kroppurinn fór að haga sér eins og harmonikka. Ég get ekki treyst því að ég passi í aðsniðinn kjól, þótt ég hafi saumað hann fyrir einum mánuði.
Lausnin við þessu hefur verið að ég sauma víða kjóla og nota í þá einstök og falleg efni – og leyfi þar með litagleðinni minni að leika lausum taumi.
Persónulega finnst mér þetta snilldar lausn og nota hana mikið.
Áttu þér uppáhaldsliti?
Það getur verið góður útgangspunktur þegar þú byggir upp sjálfbæran fataskáp. Litir sem við höldum uppá, eru oft litir sem fara okkur vel. Stundum þarf að stilla til tóninn; appelsínugult og appelsínugult er ekki endilega sami liturinn 😉
Við erum svo misjöfn sem manneskjur; sumir vilja vera í einlitum, helst dökkum fötum á meðan aðrir eru gulir sem sólin. Við þurfum að finna út hvað við viljum.
Ef maður skoðar stílistaþjónustu, þá er oft talað um svokallaðan „capsule wardrope“, að eiga sér ákveðnar grunnflíkur; buxur, skyrtu, jakka og kjól. Þessar flíkur eru þá gjarnan einlitar og í hlutlausum litum (hvítt, svart, blátt, beige…svoleiðis litir). Síðan byggir fólk upp fylgihluti sem poppa hlutlausar flíkurnar upp, setja punkt yfir i-ið og fullkomna lúkkið.
Ég viðurkenni að ég hef ekki mikið vit á svona stíliseringu, ég hef í gegnum árin lært að fylgja minni tilfinningu. Fyrir utan það þá elska ég að eiga slatta af fötum og ég elska að eiga marga skemmtilega liti og litaglaðar flíkur. Hefðbundinn stílisti kæmist skammt með mig ef hann ætlaði að setja mig í beige jakkadragt og poppa mig upp með hálsklút 🙂
Svona er þetta mismunandi og þeim mikilvægar að við finnum okkar eigin stíl, á okkar forsendum, hlustum á okkar innri rödd og hvernig okkur líður í flíkinni.
Gangi þér vel – þetta er síðasti pósturinn í bloggröðinni um Sjálfbæran fatastíl. Smelltu á að fylgja síðunni og fáðu tilkynningu þegar mér dettur í hug að skrifa eitthvað fleira hér inn 🙂
Takk fyrir lesturinn – Allt það besta til þín og þinna <3
Sigga
-
Sjálfbær fatastíll 2. hluti
Fyrsta hluta má lesa hér
Fötin í fataskápnum
Þegar við erum búin að fara í gegnum fataskápinn og skúffurnar, ætti vonandi að standa eftir einhver bunki af fötum sem við viljum eiga áfram. Þetta geta ýmist verið flíkur sem við notum nú þegar og líka flíkur sem við fundum í tiltektinni og viljum gjarnan taka fram aftur. Þá er mjög sniðugt að skoða bunkann með eftirfarandi í huga;
- Hvað get ég notað núna, eins og það er?
- Hvað get ég að gert varðandi stærðir?
- Hvað get ég poppað upp með smá fifferíi?
- Hverju vil ég breyta?
Það segir sig sjálft að þær flíkur sem passa og eru í notkun, fara beint inn í skápinn aftur. Næsta skref er þá að skoða hvað hægt er að nýta áfram; í sömu mynd, með smá breytingum eða stærri breytingum.
Segjum sem svo að kroppurinn hafi breyst frá því við keyptum flotta, flotta kjólinn – synd að við náðum bara að nota hann tvisvar sinnum. Þennan kjól (eða hvaða flík sem er) er hægt að laga stærðina á, það er bæði hægt að þrengja og víkka – og meira að segja stytta og síkka líka 😉
Breytingar á stærð
Þegar við erum að breyta stærðum er gott að hafa opinn huga gagnvart ferlinu sjálfu. Hvort sem þú ert að stækka flík eða minnka, er mikilvægt að halda hlutföllunum á flíkinni og dreifa sentimetrunum niður á fleiri en einn saum. Síðan er mikilvægt að taka eitt skref í einu og vera dugleg að máta og sjá hvernig þetta kemur út allt saman.
Þrenging
Ef það þarf að minnka flíkina, er mikilvægt að mæla hvað þarf að minnka hana mikið – og dreifa svo minnkuninni niður á þá sauma sem eru í boði (td. bak og hliðar). Stundum er nóg að taka bara aðeins inn saumana en ef minnkunnin er meiri en 6 cm í heildina, getur þurft að bæta við föllum, teygju eða stroffi. Aðalatriðið hér er að halda í hlutföllin á flíkinni – og taka eitt skref í einu, þræða þrenginuna og máta áður en farið er í að klippa 🙂
Víkkun
Þegar við viljum víkka flíkina, þá eru nú ýmsir möguleikar í boði, allt eftir því hve mikið þarf að víkka. Fyrsta sem ég skoða eru saumförin, er nóg til að taka saumana út? Ef ekki, þá eru við að skoða að bæta efni inn í og víkka flíkina þannig. Það er hægt að gera á ýmsan hátt, hvort sem notað er svipað efni eða eitthvað allt annað. Kannski erum við með síðan kjól sem má vera styttri, þá er hægt að nota sama efni og bæta því inn í hliðarnar – þessa aðferð má sjá í þessu myndbandi.
Aðrar aðferðir eru td. að setja inn renninga til að víkka bæði ermar og skálmar. Þá opna ég hliðarsauma og bæti efni inn á milli.
Aðrar breytingar
Þegar kemur að breytingum á fötum, þá eru í raun engin takmörk á hvað hægt er að gera, eina…eða tvennt…eða þrennt sem þarf er hugmyndaflug, þor til að klippa og kjarkur til að prófa sig áfram. Að mínu mati er ekki hægt að skemma breytingar á flík, stundum fara hlutirnir ekki eins og upphaflega var planað en með því að hafa opinn huga, finnur maður alltaf nýja leið.
Það er endalaust hægt að lyfta flík upp og gera hana að einhverju betra eða nýtilegra:
- Breyta hálsmáli; taka/bæta við kraga, setja v-hálsmál/fylla upp í v-hálsmál, víkka/þrengja…
- Breyta ermum; taka af/setja á, skipta um efni, víkka/þrengja/síkka/stytta, setja stroff/teygju/klauf…
- Síkka eða stytta flík; taka af/bæta við, klippa sundur og setja annað efni…
- Skreyta; handsaum, blúndur, rennilás, vasar, perlur/pallíettur, setja bætur/myndir/merki
Eins og ég segi, möguleikarnir eru endalausir, allt sem þarf er opinn hugur – hér má sjá tvö myndbönd, það eru fleiri til að skoða á Youtube rásinni minni – ef þér líkar, máttu gjarnan smella þumal eða smella þér í ókeypis áskrift að rásinni 🙂
Takk fyrir að lesa – ef þér líkar máttu gjarna “fylgja” mér – og deila með þeim sem gætu haft gott og gaman af <3
-
Kynslóðakjóllinn
Undanfarið er ég búin að vera að endurnýta gamlar slæður. Áslaug systir mín lét mig hafa poka fullan af slæðum frá systur okkar, mömmu og ömmusystur – allt konur sem komnar eru á aðrar slóðir en áttu það sameiginlegt að nota slæður. Slæðurnar voru notaðar á ýmsan hátt; til að halda rúllunum stöðugum í hárinu, til að skýla nýju hárgreiðslunni, til að leggja yfir axlir og skreyta axlarsvæðið eða um hálsinn til að verða ekki kalt.
Ég er búin að vera með þessar slæður núna í nokkra mánuði og hef hlakkað mikið til að byrja að hanna uppúr úr þeim kjóla. Kjólana hugðist ég selja áhugasömum eftir pöntun.
Það merkilega gerðist að vikan varð bara svolítið tilfinningarík – af hverju? Jú, vegna þess að í hvert skipti sem ég setti heitt straujárnið á slæðurnar, steig upp gamalkunnur ilmur – Chanel no. 5. Mamma og Elsa systir notuðu báðar Chanel no. 5 og ilmurinn hreinlega situr í öllum þráðum. Ég hef því verið í þeirra félagsskap alla vikuna og hef notið hverrar mínutu.
Þetta fékk mig auðvitað til að endurhugsa hugmynd mína um að selja slæðukjólana. Staðreyndin er sú að svona flík er ein sú besta minning sem þú getur eignast um ástvin – að mínu mati. Niðurstaðan er því sú að úr slæðunum í pokanum ætla ég að gera kjóla handa okkur systrum og öðrum kvenkyns afkomendum mömmu sem áhuga hafa.
Hins vegar þróaðist önnur góð hugmynd…að bjóða fólki sem er með slæður formæðra liggjandi heima, að koma með þær til mín og ég sauma úr þeim fallegan kjól. Mögulega legg ég svo í leiðangur og slæðukaup á nytjamörkuðum, til þess að nota á framhaldsnámskeiðinu mínu þar sem við hönnum nýjar flíkur uppúr gömlum.
Hér eru nokkrar myndir frá saumaferlinu 🙂
Hvernig er með þig, hefur þú saumað úr flíkum ástvina og fundið minningarnar streyma fram?
Takk fyrir lesturinn og ef þér líkaði máttu gjarnan deila <3
Allt það besta til þín og þinna
Sigga
-
Brotni potturinn
Mér finnst þessi saga svo dásamleg, ég tengi vel við hana og hún fær mig til að skoða allt það góða sem ég hef. Þegar kroppurinn minn stoppaði mig af í íþróttunum, tvíburarnir fæddust og brjósklosin virtust aldrei ætla að að gróa, var ég ansi upptekin af því hvað ég var “gölluð”. Ég gat ekki þetta og ég gat ekki hitt…
Það sem ég lærði svo (sem betur fer fljótlega) var að börnin mín græddu svakalega á því að hafa mömmu sína heima, mömmu sem hafði tíma til að hlusta og spjalla hvenær sem þeim hentaði. Þeim leið vel uppi í sófa, við eldhúsborðið eða bara þar sem ég þurfti að vera til að minnka verkina. Ég er stolt mamma og þau græddu ekki bara á þessu heldur ég og öll fjölskyldan líka, heimilið var opið öllum þeim sem vildu spjalla.
Það er svo mikilvægt að sjá jákvæðu hlutina þegar okkur finnst við berjast móti straumi – ég trúi því að það er rými fyrir lærdóm í öllu og það er alltaf einhver tilgangur með því sem kemur upp í hendurnar á okkur.
Þetta er sagan 🙂
Gömul kínversk kona átti tvo stóra leirpotta sem hún sótti vatn í og hengdi á sinn endann hvorn á súlu sem hún bar yfir axlirnar. Á öðrum leirpottinum var stór sprunga, en hinn var alheill. Eftir hina löngu göngu heim frá vatnsbólinu, var sprungni potturinn aðeins hálffullur af vatni, en hinn var áfallt fullur.
Á hverjum degi í 2 ár kom konan heim með aðeins einn og hálfan pott af vatni.
Auðvitað var heili potturinn alsæll með sína frammistöðu en hinn skammaðist sín fyrir að geta aðeins skilað ætlunarverki sínu að hálfu. Þegar hann hafði þjáðst yfir þessu í tvö ár, ákvað hann að ræða þetta við konuna.
„Ég skammast mín vegna þess að það er sprunga á mér sem veldur því að vatnið lekur úr mér alla leiðina heim.“
Gamla konan brosti og spurði svo: „Hefurðu tekið eftir öllum blómunum sem eru þín megin á veginum en ekki hinum megin? Það stafar af því að ég hef alltaf vitað af galla þínum og þess vegna setti ég niður blómafræ þín megin við veginn og á hverjum degi vökvar þú þau á leiðinni heim. Í tvö ár hef ég getað tínt þessi blóm og skreytt heimili mitt með þeim. Ef þú værir ekki eins og þú ert, væri ekki hægt að fegra heimilið eins og gert er nú.“
Hvert okkar hefur sinn galla og ófullkomleika en það eru sprungurnar og gallarnir sem gera okkur einstök og gera líf okkar svona áhugavert og skemmtilegt.
Höf. ókunnur
Ég læt fylgja hér link inn á námskeiðssíðuna mína, þar sem þið getið lesið um námskeiðin mín og glænýtt netnámskeið –Þjónusta – Saumaheimur Siggu
Allt það besta til þín og þinna – takk fyrir að lesa. Ef þér líkaði máttu gjarnan deila þessari færslu með þeim sem gætu haft gott og gaman af.Sigga
-
Er ég sjálfbær í fatanýtingu?
Sjálfbærni er orð sem ég hef velt svolítið fyrir mér. Í mörg ár hef ég stefnt á að vera sjálfbær í fatanotkun en mér fannst ég ekki ná þeim status…þangað til ég fattaði að ég var að misskilja skilgreininguna á orðinu.
Hugtakið sjálfbærni gengur í grunninn út á að allir jarðbúar, sama hvar og hvenær, geti mætt sínum þörfum án þess að ganga svo nærri auðlindum og lífríki jarðarinnar, að það dragi úr möguleikum komandi kynslóða til þess að mæta sínum. Hugtakið sjálfbærni nær því yfir ansi hreint marga fleti manneskjunnar – ég held við getum tekið dýrin út úr samhenginu því þau lifa samkvæmt hringrás lífsins hvort sem er. Svo langar mig ekkert að tala um sjálfbærni dýra því þau t.d. ganga ekki í fötum 😉
Þegar kemur að textílframleiðslu og magnframleiðslu á fatnaði þá getum við alveg sagt okkur sjálf að tískuheimurinn starfar ekki samkvæmt hugsjónum sjálfbærni, heldur græðgi. Ég fór meira að segja þangað að hafa áyhyggjur af því hvort ég gæti talað um sjálfa mig sem sjálfbæra manneskju þegar kemur að textíl-og fatanýtingu – ég sem kaupi einstaklega sjaldan föt. En jú, ég fór þangað – svo fór ég að fylgjast með Fashion Revolution hreyfingunni sem ég skrifaði um í síðasta mánudagspósti og þá fór ég að skilja þetta allt saman betur – skilgreiningar og eigin neyslu.
Sjálfbærni gengur nefnilega ekki út að að kaupa aldrei neitt nýtt – já ég veit, ég hefði svo sem alveg getað sagt mér það…en gerði það ekki. Mér fannst ég einhvern veginn ekki getað kallað mig sjálfbæra því mér þykir gaman að kaupa ný og falleg gæðaefni og hanna og sauma uppúr þeim.
Sjálfbærni þegar kemur að textíl- og fataframleiðslu, gengur út á að framleiðendur skapi aðstæður við framleiðsluna þannig að hún fari ekki illa með jörðina, að fólkið sem kemur að framleiðslunni fái mannsæmandi laun og vinnuaðstæður.
Fyrir okkur sem neytendur, þýðir sjálfbærni að sinna okkar eigin fatnaði og textíl, nýta hann eins lengi og mögulegt er – og koma honum síðan áfram í hringrásarferli; ýmist með því að breyta og bæta eða koma honum í aðrar hendur sem nota hann áfram.
Þannig að… svo ég taki þetta nú saman, þegar við kaupum ný klæði, spyrjum okkur:
– hvaðan koma þau (innan Evrópu eða utan)
– hverjar eru aðstæður verkafólks (laun, umhverfi, vinnutími…)
– úr hvaða efnum eru þau (er framleiðsluferlið náttúruvænt?)
Sjálfbærni í fatastíl gerir það að verkum að við kaupum sjaldnar, það segir sig sjálft að fatnaðurinn sem við kaupum, kostar meira en hraðtískufatnaður – þú ert að borga fyrir réttlæti, mannsæmd og gæði.
Einhvers staðar sagði einhver að við kaup á flík ætti maður að miða við að geta notað flíkina alla vega 30 sinnum – mér finnst það alveg raunhæft viðmið.
Hinn póllinn er svo að við eigum mörg slatta af fötum sem hafa verið framleidd við neikvæðar aðstæður, umhverfis- og mannúðarlega séð – hvað gerum við við þau klæði…hendum við þeim? Nei, alls ekki. Þessi klæði getum við alveg nýtt – gerfiefnin eyðast jú varla í náttúrunni þannig að væntanlega er hægt að margnýta gerfiefni, svo fremi sem gæðin eru þokkaleg.
Þetta er allt spurning um okkar eigin huga; er hann opinn og hugmyndaríkur, sjáum við möguleikana í flíkinni sem hefur lokið sínu hlutverki í því formi sem hún er? Er ekki hægt að breyta/bæta/skreyta flíkina svo hún nýtist áfram?
Skemmtilegar spurningar, finnst þér ekki?
Ef þú hefur einhverjar spurningar varðandi nýtingu textíls og klæða, ekki hika við að senda mér línu – eins ef þú hefur hug á að skoða námskeiðin mín sem ég verð með í vetur, láttu mig vita og ég sendi þér upplýsingar. Þú getur líka nálgast upplýsingar hér á síðunni
Takk fyrir lesturinn, ef þér líkaði máttu gjarnan deila færslunni
Allt það besta til þín og þinna <3
Sigga
-
Búningaþema
Stundum hefur okkur hjónum verið boðið í svona þemapartý gegnum árin, mér finnst þau ekkert svakalega skemmtileg því ég er ekkert rosalega hugmyndarík þegar kemur að römmum. Hahaha já ég sagði það, ef ég er sett í ramma og á að finna uppá einhverju – þá er eins og heilinn á mér fari bara í frystinn, í pásu í smá stund. Ég læt mig samt hafa það en ekki búast við að vera boðið í búningapartý til mín 🙂
Eitt svona boðið var alveg sérstök áskorun, við áttum að mæta í Skota – einhverju, karlmenn áttu að mæta í Skotapilsi og öllu sem því tilheyrði og konurnar áttu að mæta í stíl við eiginmanninn – og í síðkjólum. Síðan fylgdi þessari áskorun alls konar vitleysa sem ég er nú að mestu búin að gleyma.
Nema hvað, góðu ráðin voru dýr í þetta skiptið, ekki átti Héðinn Skotapils en ég átti hins vegar nokkur svona köflótt efni – galdurinn var hins vegar að fá okkur í stíl. Við eiginlega ákváðum að vera þannig „Klan“ að efnin blönduðust (það er víst þannig að hver ætt í Skotlandi á sína eigin útfærslu á köflunum í pilsefninu). Þannig gat ég búið eitthvað til úr einhverju af efnunum mínum og svo myndi Héðinn leigja sér Skotapils og ég gera slaufu handa honum í stíl við dressið mitt – ekki alveg reglurnar sem lagt var upp með en hvað um það.
Ég skellti mér því í Saumahornið mitt og fór að grafa í kassana, ég fann gamalt, fallegt pils úr svörtu sléttflaueli og ég fann efni sem hentaði sem „Skotapilsefni“ Þetta var alveg ekta efni, einhver hafði meira að segja byrjað að sauma sér Skotapils úr því en gefist upp því það voru sylgjur og plíseringar í efninu.
Ég byrjaði á því að pressa plíseringarnar úr hálfsaumuðu pilsinu – eiginlega til að sjá hvað þetta væri mikið efni. Ég fann síðan annan bút af sama efni og þá var ég bara í góðum málum.
Ég ákvað að hafa neðri hlutann af kjólnum úr svarta flauelspilsinu og setja síðan eitthvað af Skotaefninu að ofan. Ég ákvað strax að þetta yrði kjóll sem ég myndi ekki eiga og því lagði ég akkúrat enga áherslu á sníðaskap – ég vildi halda eins miklu af efninu án þess að klippa það niður, til að eiga það í merkilegra verkefni 🙂
Ég opnaði pilsið að ofan, tók strenginn af því ég vildi hafa síddina niður í gólf, festi þetta svo á Gínu og fór bara í að prófa mig áfram við að vefja efninu einhvern vegin utanum þannig að þetta myndi hylja kroppinn minn. Ég átti gæjalegan rennilás með blingi og ég tengdi efnið saman með honum og lét hann vera í bakið. Síðan tók ég hinn bútinn af efninu, bjó til lengju af efninu og setti í það plíseringar – mældi bara og títaði annan endann, gerði svo það saman á hinn endann og pressaði svo.
Þessa lengju festi ég svo yfir öxlina – tilgangurinn var aðallega að halda toppnum uppi því ekki nennti ég að vera að hífa hann stanslaust upp. Ekki gleyma því að toppur og pils voru á þessum tímapunkti saumuð saman og ég er ekki það barmmikil að hann haldi þessari þyngd uppi 🙂
Þess má geta að Klanið okkar fékk það skemmtilega nafn McCVities (gott báðum megin) og ástæða þess að enginn þekkir til þessa Klans er sú að þetta er eina Klanið í sögu Skotlands sem hafði það eina hlutverk að njósna – var sem sagt í felum 😉
Hér má svo sjá endanlega útkomu, slaufan og við hjónin saman – þess má geta að “kjóllinn” hefur verið tekinn í sundur og efnið notað í annað 🙂
Takk fyrir að lesa og skoða myndir – þessu má deila ef þér líst vel á <3
Allt það besta til þín
Sigga
-
Majonesgúrka – seinni hluti
Fermingarveisla, diskurinn fullur af bullandi kræsingum og efst er þessi dúndurgirnilega brauðterta. Bitinn á gafflinum á leið upp í munninn… Fyrir einhverju síðan bloggaði ég um kjólinn sem fær á sig majonesmarineraða gúrku í kjöltuna, þá færslu má lesa hér. Í dag er kjóllinn búinn að fara í gegnum ferlið “felum blettina” og mig langar að segja frá því ferli – sem tók reyndar lengri tíma en ég átti von á en allt hefst þetta á endanum.
Ég er búin að flækjast doldið með kjólinn, hvernig hægt væri að fela majonesblett án þess að ástæðan væri gargandi á alla sem sæju kjólinn. Hvernig er hægt að fela blett og skreyta kjólinn á sama tíma? Jú, með því að láta eins og einungis sé verið að skreyta – eða poppa upp. Útgangspunkturinn hjá mér var að ég vildi láta silkið fallega, leiðast niður kjólinn – ekki beint niður miðju og heldur ekki láta silkið liggja eins og borði í fegurðarsamkeppni “Ungfrú Oroblu”.
Eigum við eitthvað að fjasa um þetta lengur – bara skella okkur í myndirnar?
Ég var búin að segja frá að kjóllinn var keyptur fyrir fermingardag barnanna minna. Ég var búin að nota alla mína saumaorku í að sauma fermingarkjólinn handa dísinni minni og restin af orkunni fór í undibúning veislu – og veisluna sjálfa auðvitað. Ég fór því í Smáralindina og festi kaup á einum svona týpískum “mömmukjól”. Eins og myndirnar sýna þá var kjóllinn hálf einsleitur og alls ekki stíllinn minn þannig að ég ákvað mjög fljótlega að breyta kjólnum meira en bara að fela blettina. Þar að auki er ég vaxin uppúr kjólnum í dag og til að geta notað hann áfram, þarf ég að stækka hann. Svo er ég bara komin þangað að ég nenni ekki að klæðast fötum sem mér finnast óþægileg – og þessi kjóll hefur alltaf verið það, oggu óþægilegur.
Það sem ég hreifst af við kjólinn var í raun efnið – og hann passaði. Ermarnar hins vegar eru algerlega off í mínum huga, skera handlegginn þar sem hann er breiðastur. 
…og ekki var hann líflegri í bakið 🙂 
Einfaldur, einlitur og einsleitur – ekki Siggustíll 🙂 
Það voru skemmtilegir “handsaums” díteilar svo ég ákvað að nota þá pælingu áfram 
Fyrsta verk var að taka ermarnar af, stækka handveginn og opna kjólinn í hliðum 
Hefst þá handsaumurinn… 
Handsaumurinn var tekinn alla leið…þú veist, hlutföllin 😉 
Klaufar í hliðum og að aftan – þú manst, ég þurfti að stækka gaurinn 
Lokaútgáfan eins og staðan er í dag – þetta gæti breyst…ef mig langar 😉 Takk fyrir að lesa og skoða, ef þú vilt skoða ferlið í heild sinni þá er hérna myndbandið
Ef þér líkaði máttu gjarnan deila með þeim sem þú vilt 🙂
Allt það besta til þín og þinna <3
-
Jesús Pétur í allan vetur
…þetta sagði mamma alltaf þegar hún var gleðilega hissa 🙂
Ég legg nú ekki í vana minn að skrifa ágrip af árinu sem er að líða, hins vegar hefur árið verið mjög svo tíðindasamt að það hefur varla farið úr huga mér að skrifa nokkur orð. Þar sem ég er búin að læra að hlusta á mína innri rödd, kemur hér ágrip af liðnu ári 🙂
Bátnum ruggað
Jólagjöfin frá syninum og kærustunni hans – alveg minn húmor 🙂 Ég byrjaði árið 2021 á að ljúka meðferð á Taugadeild Reykjalundar þar sem ég fékk betri innsýn í taugaröskunarsjúkdómin FND sem ég greindist með árið 2019. Frábært fólk sem hjálpaði mér að skilja þennan skrýtna sjúkdóm, aðlagast honum og sættast við hann. Því miður hefur mér ekki tekist að ráða niðurlögum einkenna en boj ó boj, það sem ég hef unnið í sjálfri mér.
Innivinnan mín hefur staðið yfir í mörg hjartans ár, eiginlega frá því ég fór á örorku 2004 en við FND greininguna hófst hún fyrir alvöru finnst mér. Þetta ár 2021 var árið sem ég byrjaði að uppskera fyrri ára vinnu. 2021 er árið sem ég loksins kynntist henni Siggu, lærði að setja mörk, að standa með sjálfri mér af fullum þunga, vakna til vitundar um eigið ágæti og síðast en ekki síst, að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór.
Þessi vegferð mín hefur ekkert verið án fórnarkostnaðar – það er nú oftast þannig að þegar maður fer að rugga bát vanans þá bregst fólkið í kringum man við – ýmist með því að halda sér fast og fylga manni alla leið, eða hoppar úr. Ég var svo heppin að þeir sem héldu sér fast voru mitt allra nánasta fólk; Héðinn maðurinn minn, börnin okkar tvö, systkini og systkinabörn – fólkið sem skiptir mig allra mestu máli og hefur staðið við bakið á mér og hvatt mig áfram gegnum þetta erfiða tímabil.
Þeir þekkja það sem hafa farið í vinnu með sinn innri mann að þetta er allt annað en auðvelt, fólk hverfur úr lífinu og maður uppgötvar hluti/hegðun um sjálfan sig sem maður er ekkert sérstaklega ánægður með. Ég get hins vegar staðfest það að þegar hurð lokast – þá opnast önnur. Í kjölfarið hafa opnast svo margar dyr; gamall félagsskapur hefur breyst í dýrmæta vináttu, nýir og dásamlegir vinir hafa komið inn í lífið mitt, fjölskyldubönd hafa styrkst og endalaus tækifæri.
Innivinnan mín og einkenni FND (sem í mínu tilfelli eru m.a. ofurviðkvæmni gagnvart öllu áreiti; margmenni, síbylju, hnerra, hósta, hlátri og öðrum hvellum hljóðum) hafa gert það að verkum að ég hef lítið sem ekkert farið út úr húsi þetta ár. Sumum myndi finnast það hörmung, ég hins vegar er að springa af þakklæti – nándin við mitt dýrmætasta fólk hefur styrkst og lyfst í hærri hæðir og þeir sem vilja styðja mig hafa einfaldlega komið til mín 🙂
Breyttar áherslur í Saumahorninu
Ég skellti mér í nám á Bifröst í byrjun árs “Máttur Kvenna – rekstur fyrirtækis” – já, þarna var hafið fyrsta skref í að fullorðnast og þarna komu fyrstu nýju og dásamlegu vinirnir inn í mitt líf. Alveg magnað hvað hægt er að tengjast á ekki lengri tíma og með covid takmarkanir. Ég hlakka mikið til að hitta þessar skvísur á nýja árinu, það var með þeim sem fyrstu perurnar kviknuðu varðandi breytingarnar í Saumahorninu – að deila minni þekkingu og reynslu til þeirra sem langar að sauma. Að kenna fólki að breyta fötunum sínum til að nýta þau lengur.
Námið á Bifröst gaf mér það sjálfstraust sem ég þurfti og ég auglýsti Vinnusmiðju í fatabreytingum – það var efni í blogg póst sem hægt er að lesa hér.
Ég byrjaði með einkanámskeið í saumaskap og kenndi m.a. henni Hafdísi Eyju sem hannaði fallega nafnspaldið mitt og logo.
Svo er það nú oft þannig að eitt leiðir af öðru, góða fólkið hélt áfram að koma inn í lífið mitt og ein af þeim er hún Silja – hún er snillingur í að styðja frumkvöðla eins og mig sem þarf m.a. að passa orku, verki og einkenni taugaröskunar. Silja hjálpar frumkvöðlum að skipuleggja fyrirtækið sitt kringum lífið og þær aðstæður sem þeir lifa við. Hjá Silju duttu svo síðustu púslin á sinn stað þegar hún hjálpaði mér að þrengja starfsemi Saumahornsins þannig að ég gæti unnið með mínar ástríður; sauma, endurvinna og kenna – ég er nefnilega kennaramenntuð og elska að deila minni reynslu með þeim sem áhuga hafa. Niðurstaðan varð sú að ég legg aðal áherslu á mína áralöngu ástríðu að breyta og bæta klæði og einbeiti mér að endurnýtingu klæða og fatabreytingum. Ég mun halda námskeið með þeim fjölda þátttakenda sem ég ræð við og get þjónustað á bestan hátt – og ég verðlegg mig í takt við þá þjónustu sem ég býð upp á.
Það var eins og við manninn mælt, þegar ég fann hilluna mína, eignaði mér hana og settist, þá fóru hlutir að gerast – góð vinkona mín og stuðningsbomba hafði samband við Landann og kom mér í viðtal þar – viðtalið má sjá hér – Takk Sirrý <3 . Þá var ég þegar byrjuð að halda vinnusmiðjur í samstarfi við Kvenfélagasamband Íslands og búin að skipuleggja Grunnnámskeið þannig að flæðið var fullkomið og mikill áhugi bæði á Grunnnámskeiðunum og Vinnusmiðjum. Karakterarnir mínir sem ég hanna úr vintage- og endurnýttum efnum hafa fengið þá athygli sem þeir eiga skilið og ég er virkilega spennt fyrir nýju ári þar sem ég sé nú loksins möguleika á að byggja upp eigin rekstur á mínum forsendum.
Fjölskyldan
Fjölskyldulífið er búið að vera algerlega frábært, tvíburarnir okkar fallegu og heilsteyptu blómstra, líður vel og eru hamingjusöm. Þau skelltu sér bæði í nám í haust, eftir árshvíld eftir stúdentshúfuna, Aron Yngvi fór að læra rafvirkjun og Freyja Ósk flutti til Englands til að læra afbrotafræði. Héðinn og ég hafa verið í “hálfri-fjarbúð” þar sem hann hefur verið að þjóna á veitingastað í Grundarfirði, auk þess sem hann breiðir út hamingju af sinni einstöku snilld. Systkini og systkinabörn hafa verið dugleg að heimsækja mig og styðja mig eins og þau geta. Ég hef ómetanlega gott fólk í kringum mig og hlakka til nýja ársins og frekari samveru.
Takk fyrir
Ég get ekki sagt annað en að árið mitt 2021 hafi verið algerlega frábært, það er langt síðan svona margir góðir hlutir komu til mín og mér finnst ég loksins vera að komast upp úr margra ára, djúpu fari veikindaviðhorfs – veikindin fylgja mér áfram en ég er full trúar á að ég geti skipulagt mitt fyrirtæki í takt við kroppinn minn og hans óskir 🙂
Nýja árið verður ár gleði, nýrra kynna, vinnusmiðja, námskeiða og endurnýtinga.
Ég þakka fyrir árið 2021 og býð 2022 hjartanlega velkomið.
Takk fyrir að lesa, ef þér líkaði lesturinn máttu gjarnan smella læki á bloggið <3
-
Endurnýting
Það er svo skemmtilegt hvernig hlutirnir æxlast og ég elska þegar ég næ að sleppa þörfini til að stjórna ferlum og atburðum, að hlutirnir bara smella saman eins og hlutar í púsluspili. Í sumar fór ég í samstarf með Græna Kompaníið í Grundarfirði og auglýstum við viðburð í Fatabreytingum. Planið var að ég myndir mæta, halda Vinnusmiðju í fatabreytingum og slá í gegn…eða þannig. Dömurnar í Græna Kompaníinu sáu um að auglýsa viðburðinn á réttum stöðum í og kringum Grundarfjörð og áhugi vaknaði. Þegar á reyndi varð samt ekkert úr, fólk var einfaldlega upptekið við annað og Vinnusmiðjunni var aflýst.
“Fátt er svo…að ekki boði nokkuð gott” segir máltækið og það er hverju orði sannara. Í þessu tilvikið stórgræddi ég á þessu samstarfi…sem þó varð ekki úr, því einhver rakst á auglýsingu, sagði einhverjum sem sagði Jennýju hjá Kvenfélagasambandi Íslands. Jenný gerði sér lítið fyrir, hringdi bara í mig og bauð mér á fund. Hún er í forsvari fyrir nefnd innan Kvenfélagasambandsins sem vinnur að vitundarvakningu í þjóðfélaginu, gegn fatasóun.
Til að gera langa sögu styttri þá varð úr að þær buðu mér að halda svona Vinnusmiðju á þeirra vegum, þar sem ég var leiðbeinandi í fatabreytingum og endurnýtingu efna. Vinnusmiðjan var haldin miðvikudaginn 22. september og komust færri að en vildu.
Þetta er með því skemmtilegasta sem ég hef gert, kennaragenið í mér elskar að leiðbeina og miðla minni þekkingu og eins og ég nefndi í síðasta bloggi, þá brenn ég fyrir meðvitund um afleiðingar offramleiðslu textíl- og fataframleiðslu – út með fast-fashion og inn með slow-fashion.
Hér má sjá nokkrar myndir, frábærar konur úr nefndinni voru mér innan handar enda reynslumiklar saumakonur og boðið var uppá dásemdar kjötsúpu í kvöldmatinn. Þátttakendur fóru ánægðir heim, sumir kláruðu sínar flíkur, aðrir halda áfram heima undir minni leiðsögn í lokuðum hópi á Facebook.
Þess má geta að ég tek að mér að koma út á land og það má lesa meira um Vinnusmiðjurnar mínar, hér á heimasíðunni.
Takk fyrir lesturinn, ef þér líkaði verð ég þakklát ef þú smellir á stjörnur – að ég tali nú ekki um að fylgja <3