Category: Óflokkað

Vikan í litla saumahorninu er búin að vera aldeilis frábær og nóg að gera. Ég seldi þessa þrjá kjóla og fékk pöntun á einn grænan í viðbót.

Ég elska þegar fólk vill vera í fötunum sem ég bý til 🙂

Svo er ég búin að vera þó nokkuð í ullinni. Undanfarin þrjú ár hef ég verið saumakona hjá litlu fyrirtæki sem hannar og framleiðir vörur úr hinni dásamlegu, íslensku ull. Ég sauma húfur og lúffur, pils og peysur og svo er ég orðin aðal viðgerðarsaumakona eigendanna 🙂

Þessa vikuna gerði ég við peysu sem er alveg að gefa upp öndina en eigandinn hreinlega elskar hana.

og fékk fullan kassa af lúffum til að sauma 🙂

Að öðru, eins og ég hef sagt áður þá er ég hrútur og á það til að geysast af stað, til þess eins að rekast á og byrja uppá nýtt. Sem betur fer þá finnst mér ekkert leiðinlegt að rekja upp og byrja frá grunni aftur – þannig lærir maður, er það ekki 🙂

Ég er að setja lista á peysukant, byrjaði á því að títa hann bara á peysuna og þrusa henni í vélina – líningin kom svona út…

…sem sagt undin eins og tuska.

Eftir nokkrar tilraunir…meiri samt almennar pælingar, ákvað ég að rekja allt upp og byrja frá grunni aftur. Byrjaði á því að pressa listann og peysuna með græjunni góðu.

Sá um leið að það myndi nú alveg borga sig…

Síðan þræddi ég listann á peysuna og þar stendur verkið nú…

Ég geng nú út frá því að þetta muni gera gæfumuninn – læt ykkur vita þegar allt er klárt 😉

Að lokum fékk ég svo skemmtilegt verkefni sem ég kláraði í vikunni, ég var að breyta túniku í kjól, þ.e. skvísunni þótti túnikan of stutt til að vera í án þess að vera í pilsi þannig að við settum bara pils neðan á… Það þurfti auðvitað að stytta og aðlaga og skvísan kom og mátaði og þá var allt endanlega mælt upp og ákveðið. Ég klikkaði alveg á því að taka fyrir-mynd en svona lítur kjóllinn út núna, eftir breytingar

Svakalega gaman að breyta fötum – taka eitthvað gamalt/óhentugt og gera eitthvað alveg nýtt 🙂

Sól í hjarta, sól í sinni, sól úti, sól inni!

Ég er búin að vera að leika mér með sniðin sem ég hef búið til. Tískan í dag er svo einföld, bolir og kjólar frekar víðir, beint snið og stundum stroff. Ég er ein af þeim sem hef þennan beina vöxt, þ.e. það vantar á mig mittið – svona að mestu leyti 🙂 Ég lít því út eins og tunna þegar ég fer í svona hólk-sniðna flík. Ég bý þess vegna til mitti á öll mín snið 🙂 Það góða er líka að sniðið sem ég bjó upphaflega til, hentar í svo margt og svo er svo auðvelt að sníða með því…

Ég legg bara efni saman á lengdina, þ.e. tvöfalda sídd. Síðan brýt ég efnið saman í miðju og legg sniðið ofaná. Þannig sníð ég bæði fram-og bakstykki og ermar, allt í sömu andránni. Afklippuna nota ég svo í stroff og kraga ef það á að vera.

Þetta einfalda snið er ég svo búin að leika mér með fram og tilbaka og sauma eftirfarandi flíkur – allar uppúr sama sniðinu.

Þunnur, kragalaus og með svörtu stroffi á ermum og að neðan.

Þunnur prjónakjóll með kraga og svörtu stroffi að neðan og á ermum…

Þessi þrír eru með sama efni í kraga og stroffi á ermum – en án stroffs að neðan…síddin er svo eftir óskum þess sem kaupir.

Þunnur siffonkjóll með stroffi á ermum…

…og síðast en ekki síst, opin ullarpeysa – þessi er reyndar ennþá í vinnslu.

Svo er það nú þannig að sum efni eru með ansi sterkt brot í miðjunni, búin að vera mislangan tíma uppvafin á stranganum og þá getur verið erfitt að losa sig við brotið. Ég er að vinna með yfir 20 ára gömul efni og þá þýðir ekkert annað en að þvo flíkina og pressa svo brotið úr.

Þessa straugræju fann ég í Elko, legg þetta á efnið og strauja, þetta þolir allt að 200° hita og ég legg þetta á efnið í staðinn fyrir blautan klút – snarvirkar á öll þau efni sem ég hef prófað þetta á og svo miklu þægilegra en að vinda klút og leggja ofaná 🙂

Svo lenti ég í þessu um helgina, kjóllinn pantaður og á leiðinni norður á Akureyri – ef vel er að gáð þá sést rönd niður eftir miðjum kjólnum. Þessi brotalína var komin með litabreytingar…og fór hvorki við þvott né pressun.

Nú voru góð ráð dýr, fyrst var ég að spá í að setja leðurrönd yfir línuna en fannst það einhvern veginn svo “reddilegt”. Ég endaði með að klippa kragann og ermarnar af…

…og sníða svo nýjan búk.

Í þetta skiptið varð ég að sníða fram-og bakstykkið hvort í sínu lagi en náði með því að losna við brotið…

Og þar sem ég sneið nýja búkinn alveg eftir þessum gamla þá pössuðu ermarnar eins og flís við rass 🙂

Þá var ekkert eftir nema skella kraganum á, merkja og falda…og voilá

 Kjóllinn komst til Akureyrar og nú bíð ég spennt eftir að heyra hvernig kúnnanum líst á 🙂

Síðasta vika var skrýtin vegna þess að overlock saumavélin bilaði og ég gat ekki saumað á hana…ekki nóg með það, tölvan mín bilaði líka þannig að ég komst ekki að blogga – alveg getur maður orðið háður því. Því miður lítur út fyrir að hún sé látin. Ég er sem sagt að stelast í tölvu dóttlunnar minnar því ég sakna þess að skrifa hér inn 🙂

Þar sem ég kemst varla í gegnum daginn án þess að sauma, þá stóð ég í saumahorninu mínu, horfði yfir og hugsaði….hvað á ég þá að gera? Ég er orðin svo vön að sauma alla sauma í overlockinu – sauma verulega mikið úr prjónaefni – og það er ekki hægt að neita því að frágangurinn á saumunum er mun fallegri þegar notað er overlock. Mér datt þá í hug að prófa hvernig maður getur gengið frá köntunum með venjulegri saumavél. Kantarnir á prjónaefnum geta trosnað ef saumfarinu er ekki lokað og þá er rangan á flíkinni ekki falleg…mér finnst rangan alveg mega vera falleg líka 🙂

Ég sneið í kjól úr prjónaefni og byrjaði á því að sauma hann saman á réttunni

…og svo snéri ég honum við og saumaði saman á röngunni eins og venjulega. Það þarf að passa vel að hafa seinna saumfarið dýpra en það fyrra svo kanturinn stingist ekki út…

…þá lítur rangan út svona. Mér finnst þetta mun fallegra en kantur sem er trosnaður og undinn. Það sem er gott að hafa í huga ef maður ætlar að sauma flíkina á þennan hátt, er að gera ráð fyrir meira saumfari þegar flíkin er sniðin. Ég notaði 1cm í sauminn á réttunni og 1,2cm í sauminn á röngunni – samtals eru þetta 2,2cm en yfirleitt er gert ráð fyrir 1,5cm saumfari. Það er líka alveg hægt að klippa nálægt saumnum og minnka þar með seinna saumfarið.

Annars eru auðvitað fleiri aðferðir við að sauma saman flík og fela saumfarið, það er t.d. hægt að nota skáband, leggja það yfir miðjan sauminn þannig að kanturinn á efninu er innan við kantinn á skábandinu. Með þessari aðferð verða 3 saumar á flíkinni, þ.e. sá sem saumar saman flíkina og tveir til hliðanna sem festa skábandið.

Þessi saumaskapur er mun tímafrekari en overlockið, það þarf jú að sauma hvern saum tvisvar sinnum – en ef ég ætti ekki overlock þá myndi ég hiklaust taka þann tíma sem þetta tekur og skila svona frágangi frá mér 🙂

Jæja, er nú eitthvað að flækjast með uppsetninguna – alltaf að læra 🙂 Það er ekki meiningin að vera með sérstakt fróðleikshorn, heldur bara setja inn svona þegar verkefnin bjóða uppá lýsingu. Hver veit, kannski breyti ég þessu aftur, það kemur bara í ljós 🙂

Skvísuna mína vantaði gardínur fyrir gluggann hjá sér og við skunduðum í Ikea og keyptum þar efni á góðu verði. Svona lítur glugginn út, ekki alveg hefðbundinn en það stoppar mann ekkert 🙂

Ég eiginlega áætlaði bara að hallinn á loftinu væri ca 45 gráður, klippti efnið þannig og hugsaði með mér að það myndi örugglega ekki skipta máli þótt  efnið væri ekki nákvæmlega jafnbratt og loftið. Ég vildi hafa gardínurnar rykktar þannig að ég áætlaði mun breiðara efni en glugginn var sjálfur. Efnið reyndist svo vera 1m á breidd þannig að ég notaði það.

Ég byrjaði á því að falda alla kanta sem gátu hugsanlega raknað upp, braut bara smávegis uppá efnið…

því næst faldaði ég gardínuna að neðan. Við mæðgurnar vorum búnar að mæla hvað gardínurnar áttu að vera síðar og ég setti 15cm fald…

Það er nú held ég bara smekksatriði hvað faldurinn er breiður, mér finnst flott að hafa breiðan fald á gardínum, hann þyngir aðeins efnið og þær falla betur finnst mér.

Þá var bara eftir að setja gardínuborðann – já, glugganum fylgdi kappi til að setja gardínurnar uppá, svona gamaldags 🙂 Flestar gardínur í dag eru bara með kósum eða faldi til að renna upp á stöng…

Þegar settur er gardínuborði er gott að hafa ýmislegt á bak við eyrað,

– hvernig borðinn á að snúa…

Öðrum megin eru snúrur í aðalhlutverki, þær þræðast gegnum borðan eftir honum endilöngum – það á að snúa inn að efninu! Hinum megin eru nefnilega hólfin til að renna hjólunum uppá. Þetta finnst mér voða mikilvægt því það er sko ekki gaman að vera búin að sauma allt fast og finna svo ekki götin fyrir hjólin 🙂

Þá er að koma borðanum á gardínuna – grundvallaratriði er að setja hann á rétta hlið á efninu – híhí.

– Gott að brjóta uppá endann svo hann fari nú ekki að rakna upp. Ég setti borðann alveg á brúnina á efninu, gardínukappinn felur efsta hlutann á gardínunni og því er betra að hafa sem minnst efni þar. Ef toppurinn á gardínunni sést, þá getur verið flottara að hafa smá brún ofan á borðanum.

– Ég vildi rykkja borðann og þá verður að opna fyrir snúrurnar góðu sem eru þræddar eftir öllum borðanum. Þegar ég klippti endann á borðanum þá passaði ég að eiga lengri snúrur því ég toga í þær til að rykkja borðann þegar ég er búin að sauma hann fastann.

Þá er bara að sauma borðann fastan. Ég saumaði allan hringinn, uppi og niðri og báðar hliðar. Passa bara að sauma ekki snúrurnar fastar 🙂

Þegar borðinn er kominn á, kræki ég hjólunum uppá borðann.

Myndirnar tala svo sem sínu máli en mamma, gardínusaumakona, setti hjólin svona á; þræddi ofaní borðann og snéri svo upp og læsti. Það eru örugglega margir sem þræða bara beint upp og það er örugglega allt í besta lagi með það. Ég setti frekar fá hjól upp á gardínuna því ég ætla að rykkja efnið. Það er líka alveg hægt að rykkja með því að nota hjólin, þá þræðir maður eitt hjól í tvo borða, sem hafa smá bil á milli sín.

Svona gerði ég þetta

Þegar ég var svo búin að setja gardínurnar í gluggann, rykkti ég eins og ég vildi hafa þær og batt svo bara hnút á endann á snúrunni. Þannig get ég breytt þeim seinna ef ég vil, t.d. ef ég vil hafa fleiri hjól og rykkja með þeim eða bara minnka rykkinguna. Ég lét snúrunar vera opnar veggmegin á gardínunum því þá sjást þær síður. Það er alveg hægt að sauma snúrurnar fastar og klippa þær af þegar búið er að rykkja eins og óskað er.

Svona lítur svo glugginn út með gardínurnar komnar 🙂

Skemmtilegt verkefni 🙂

Þetta er hún, litla, gula…nei hvíta hænan mín. Nú gætu sumir spurt sig, hvað er eldhústímamælir að gera á saumastofu? Nú skal ég segja þér lesandi góður, þessi hæna er búin að vera mín stoð og stytta núna í u.þ.b. ár. Það er nefnilega þannig að kroppurinn minn og hugur eru ekki alltaf tengdir og hugurinn ekki alltaf að hlusta þegar kroppurinn segir “hvíla sig”. Ég er hins vegar svo heppin að eiga vinkonu sem er iðjuþjálfi. Það er hún Gunnhildur besta mín og hún er snillingur í að finna leiðir til að kenna heila og kropp að tala saman á ný. Hún gaf mér þessa hænu og síðasta árið hef ég starfað þannig að ég stilli hænuna á 20-30 mín og fer svo að vinna. Þegar hænan hringir þá hætti ég að vinna, stend upp og teygi aðeins á kroppnum. Síðan hækka ég í græjunum og dansa hressilega – það er nú auðvelt þegar maður hefur svona fínar græjur…

…bara skella símanum í, velja sér tónlist og svo bara tjútti tjútt. Best er að hafa mjaðma-sveiflu-dilli-rónlist því þannig mýki ég upp vöðvana og gerir mig klára í næstu törn. Eftir smá dans stilli ég hænuna aftur og vinn þar til hún hringir…Snilldarlausn og heilinn er sífellt að verða betri í að hlusta á kroppinn 🙂 Litla, hvíta hænan mín er sem sagt ein besta tímastjórnunargræja sem ég hef kynnst – elska hana!

Ég ætlaði að vera hrikalega dugleg í jólafríinu og taka til og breyta helling í saumahorninu – mikil þörf á breytingu þar sem nýju/gömlu efnin sem ég keypti í október þurfa góðan stað 🙂

Ég skellti mér hins vegar í flensu og komst ekki einu sinni í tiltekt. Í gær fór ég svo niður og þá leit saumahornið mitt svona út…

Þarna er nú ýmislegt sem ekki er á sínum stað – það má líka sjá hluti eins og t.d. straujárn sem ekki hefur fengið sinn stað ennþá 🙂  Ekkert annað í stöðunni en að bretta upp ermar og byrja…

Saumaborðið orðið vinnuhæft, við hjónin skelltum upp hillu til að geyma stóru tvinnakeflin. Svo þegar saumaborðið er tilbúið til að vinna við….þá er ekki hægt annað en að græja sníðaborðið. Ég á flottasta sníðaborðið, það er hæðastillanlegt og rafmagns…

Ég stilli sem sagt hæðina á borðinu, allt eftir því hvað ég er að gera og hvernig ég vil vera við borðið. Stundum finnst mér betra að standa – eða sitja á stólnum í hæstu stillingu. Svo vil ég stundum sitja venjulega og stundum bara standa. Það er alveg ómetanlegt að vera með svona borð þegar kroppurinn er duglegur að láta mann vita þegar hann þreytist 🙂

Jæja, eins og sést á sníðaborðinu þá liggur þarna snið ofan á efni. Það er nefnilega þannig með mig að þegar ég er búin að taka til – langar mig að “skíta út” aftur. Þetta er líka svona í eldhúsinu, að lokinni tiltekt þar þá langar mig alltaf að baka!

Ég stóðst ekki mátið, Edda vinkona er að bíða eftir siffonkjól frá mér og ég ætlaði að sauma hann fyrir áramótin. Þar sem ég var veik þá varð enginn kjóll til þannig að nú skellti ég mér í verkið 🙂

Þetta líka fína straujárn fengum við hjónin í jólagjöf frá mágkonu minni og hennar manni. Ég auðvitað tók það strax niður í saumastofu og er búin að finna því stað.

Svo er hérna kominn, siffonkjóllinn handa henni Eddu minni 🙂

Sæl og blessuð, nú er árið 2014 að líða undir lok og árið 2015 að hefjast. Nú er líka að hefjast nýtt tímabil í mínu lífi, tímabil Siggu bloggara! Ég ákvað að byrja árið 2015 á því að opna bloggsíðu…svo gat ég ekki beðið eftir nýja árinu! Hérna langar mig að fjalla um stóra áhugamálið mitt, sauma- og prjónaskap, nota þessa síðu til að hafa alla mína vinnu á einum stað og leyfa þeim sem áhuga hafa að fylgjast með því sem ég er að gera í saumahorninu mínu.
Við fjölskyldan fluttum í draumahúsið okkar sumarið 2014 – passlega stórt, gamalt hús sem við fjögur pössum vel inn í. Með flutningunum eignaðist ég mína eigin saumastofu, 20fm rými með sér inngangi – einfaldlega draumur í dós. Ég er ennþá svolítið að koma mér fyrir, raða uppá nýtt og fá hugmyndir um hvernig mig langar að hafa saumastofuna innréttaða. Þetta kemur samt allt saman og ferlið er bara skemmtilegt.

Svona til að segja aðeins frá sjálfri mér, þá er ég alin upp yngst í 6 systkina hópi, með  heimavinnandi mömmu og pabba sem vann fyrir fjölskyldunni. Mamma var mikil saumakona, saumaði nánast öll fötin á okkur systkinin og fyrir jól, páska og fermingar, saumaði hún gardínur fyrir Áklæði og gluggatjöld. Ég er því alin upp hjá saumakonu og allt sem ég kann í saumaskap, hef ég lært hjá henni. Hún sagði alltaf: “Sigga mín, ef þú vandar þig við að sníða, þá er auðvelt að sauma sér flík…” Ég hef fylgt þessu ráði hennar mömmu og yfirleitt gengur þetta upp hjá mér….ég segi yfirleitt því auðvitað skýtur maður stundum yfir eigin getu og býr til eitthvað sem verður verulega undarlegt í laginu – en það er hluti af lærdómsferlinu, er það ekki? 🙂

Gerið svo vel að skoða og takk fyrir innlitið 🙂