Category: Saumaskapur

  • Miðlun…

    Miðlun…

    Þegar ég byrjaði með bloggið mitt þá langaði mig að miðla því sem ég kann, það var útgangspunkturinn. Svo einhvern veginn fannst mér ég ekki vera að skrifa þannig að fólk gæti lært en var samt ekki tilbúin að fara að útbúa kennsluvideo eða eitthvað þannig.

    Tíminn leið og alltaf var ég með þessa tilfinningu um að langa til að miðla því sem ég kann, bloggið varð stopult því mér fannst ég þurfa að skrifa svo mikið og heilinn var bara oft ekki þar. Það var svo ekki fyrr en Covid-árið fræga 2020 sem hugmyndin um námskeið í Saumahorninu fór að vakna. Eftir alls konar vinnu (innri vinnu aðallega) er ég farin að halda námskeið og vá, hvað þetta er nákvæmlega það sem ég vil. Ég hef vitað í mörg ár að það er kennari í mér, ég er góð í að miðla til annarra og að kenna – fór í KHÍ meira að segja 🙂 og loksins hef ég fundið flöt á minni ástríðu sem hentar mér.

    Námskeiðin byrjuðu í haust, þau eru fyrir einstaklinga, mesta lagi tvo saman og þau fara fram í Saumahorninu. Þar tek ég á móti einstaklingum sem langar að læra að sauma – eða auka núverandi saumagetu og saman finnum við flöt sem hentar öllum.

    Ég eeeelska þetta, bara elska. Það er svo gaman að hitta áhugasama manneskju, fara með henni í grunnatriði saumaskapar og fylgjast með henni móta nýja flík; finna snið og efni, mæla, sníða og sauma.

    Eins og ég segi þá elska ég að kenna, svo er það hitt, að kenna fólki að verða sjálfstætt í saumaskap, að efla sjálfstraust í að búa til sínar eigin flíkur og horfa á hvernig hugmyndaflug og frumkvæði eykst með hverju skiptinu sem mætt er. Þetta er draumur fyrir manneskju eins og mig, sem brennur fyrir meðvitund um fatasóun, sem blöskrar offramleiðslan á lélegum textíl og fatnaði – að ég tali nú ekki um umhverfisáhrif og meðhöndlun vinnuafls í textíl- og fataverksmiðjum heimsins.

    Staðreyndin er nefnilega sú að þegar þú lærir að sauma, ferð í gegnum ferlið sem fylgir því að búa til eina flík, þá vaknar þú (vonandi) til meðvitundar um verðmætin sem liggja að baki framleiðslunni. Að flík sem kostar 3.000kr í verslun er grunsamlega ódýr þegar horft er til hönnunar, sníðagerðar, efnisframleiðslu, sníðunnar, saumaskapar, flutninga, tolla, álagningar verslunar…..einhvers staðar í þessu ferli er einhver sem ekki fær réttlát laun. Hver skyldi það nú vera?

    Ég vil gjarnan leggja mitt af mörkum varðandi fatasóun og geri það með því að kenna fólki að sauma sínar eigin flíkur, að breyta flíkum sem það á nú þegar og legg áherslu á endunýtingu fatnaðar og gamalla gæða efna.

    Takk fyrir lesturinn – ef þér líkar, smelltu þá á stjörnu fyrir mig <3

  • Karakter

    Karakter

    Það sem þetta ár 2020 er búið að vera skrýtið, allur heimurinn nánast á hliðinni og heilu samfélögin vita varla hvernig hentugast er að haga sér. Mér finnst ég ótrúlega heppin að búa hér á Íslandinu góða, með þríeykið vinalega sem bendir mér og okkur daglega á, hvernig veiran þróast og hvernig við getum brugðist við henni.

    Þessi hugleiðing á samt ekkert að fjalla um Covid, það er nóg af öðru fólki sem má sjá um það. Þessi tími hefur samt kennt mér mikið og sýnt mér hvað það er gott að sjá það góða sem í kringum mig er. Þá er ég ekkert einungis að tala um fólkið mitt sem er auðvitað best, en litlir hlutir eins og árstíðir, mold, illgresi, útsýni, sólskin, göngutúrar og gömul efni…algerlega nauðsynlegir finnst mér. Sumarið og haustið hefur því að miklu leyti farið í garðvinnu og göngutúra, þó ég hafi að sjálfsögðu nýtt tímann í Saumahorninu til einhvers 🙂

    Undanfarið ár hef ég verið mikið að velta fyrir mér framtíð Saumahornsins; hvað vil ég með það…ef eitthvað? Ég hef tekið að mér ýmiss verkefni sem hafa verið alls konar og þar sem tími minn og afkastageta í Saumahorninu hefur verið bæði takmarkaður hvern dag og óstöðugur, þá hef ég oftar en ekki spurt mig hvort þetta sé það sem ég vilji nýta minn dýrmæta tíma í. Ný veikindi síðasta rúma árið hafa svo hvatt mig áfram í þessum pælingum og ég get glöð tilkynnt það hér og nú að það eru breytingar 🙂

    Það allra mikilvægasta sem ég komst að var jú sú staðreynd að Saumahornið mitt er mér virkilega mikilvægt. Þarna get ég komið á hvaða tíma dags sem er og gert það sem ég elska – sauma. Suma daga geri ég lítið annað en að strjúka efnunum mínum og skoða blöðin mín en sem betur fer fjölgar dögunum sem ég sauma og hanna. Saumaskapurinn hefur í gegnum árin, bjargað minni geðheilsu og ég get ekki ímyndað mér lífið án þess að vera að sauma. Hvernig kem ég því þá þannig fyrir að ég get notið tímans sem ég hef í Horninu mínu…ásamt því að fá réttláta umbun fyrir þann tíma sem ég hef í Horninu mínu? Júbb, með því að einbeita mér að eigin hönnun og saumaskap á flíkum sem ég get selt 🙂 Ég hef því ákveðið að hætta alfarið að taka að mér viðgerðir; rennilásaskipti, styttingar á skálmum o.þ.h. Það er einfaldlega of mikil vinna fyrir of lítinn pening…ég er nefnilega ekki mjög dugleg í að setja verðmiða á tímann minn :)+

    Þessi ákvörðun hefur einhvern veginn búið til svo mikið pláss hjá mér, bæði í huganum og getu. Síðan ég tók þessa ákvörðun hef ég hannað tvær tegudnir af yfirhöfnum og komið tvenns konar kjólasniðum í sölu. Það er nú ekkert smotteri skal ég segja þér. Kjólasniðið hef ég átt í nokkurn tíma, átti eftir að breyta þeim smá og gefa mér tíma í að velja efni fyrir þá og svoleiðis – nú er það komið 🙂

    Yfirhafnirnar eru svo einhvers konar flaggskip fyrir mína hönnun sem framundan er. Mig langar að snúa mér að, annars vegar endurnýtingu efna, og hins vegar silkiefnum. Yfirhafnirnar eru allar saumaðar úr gömlum efnum og unnar uppúr gömlum flíkum. Ég kalla þessar yfirhafnir “Karakterkápur” þótt það megi alveg kalla þær líka jakka – þær eru nefnilega kynlausar. Enn sem komið er, eru tvö snið komin í sölu, annars vegar “Kjarkur” og hins vegar “Þor”. Von er á fleiri sniðum fljótlega. Hugmyndin að nafninu kemur til vegna þess að svona yfirhafnir eru ekki fyrir hvern sem er – það eru bara ákveðnar týpur sem þora að vera í svona flíkum – sterkir karakterar sem þola athygli sem sagt 🙂

    Ég hlakka mikið til að fara inn í árið 2021, hlaðið saumaskap, útiveru og öðru skemmtilegu – og ég hlakka til að hitta þig <3

    Takk fyrir heimsóknina, ég vona að þér hafi líkað lesturinn <3

  • Dedda frænka…

    Dedda frænka…

    Dedda frænka átti svo fallegar kápur. Reyndar átti hún eiginlega allt fallegt og það var ótrúlega skemmtilegt að koma heim til hennar. Hún var systir hennar ömmu Siggu og kom doldið í staðinn fyrir hana í mínu lífi því amma Sigga dó akkúrat mánuði áður en ég fæddist. Dedda passaði okkur systurnar af og til þegar ég var lítil, sat með mig í fanginu á meðan Svava systir og vinkonur gerðu morgunleikfimi á stofugólfinu með Valdimar Örnólfs í útvarpinu 😉

    Dedda dundaði sér mikið og sönglaði þá alltaf “Dibbi dibbi dibb, dibbi dibb – dibbi dibbi dibb, dibbi dibb…” aldrei texta, bara Dibbið. Finnst þetta svo fyndið í minningunni, sé hana svo fyrir mér sönglandi með fjólubláa hárið sitt, lagt og greitt, í Vigdís Finnbogasíðum kjól og skóm með oggu hæl. Dásemdin ein 🙂

    Nema hvað, aftur að kápunum hennar Deddu. Ég var svo heppin að fá að erfa tvær kápur eftir hana, báðar gamlar, verulega fallegar og alveg hreint gæðaefni og saumaskapur á þeim auðvitað – en kannski ekki alveg í sniði sem hentaði mér. Ég ákvað að henda mér í að breyta annarri þeirra, reyndar tímdi ég ekki að breyta henni mikið því hún er mjög smart að ofan, en síddin var bara ekki að passa mér…

    Ponnsu svona pokaleg á mér en ég hef verið sérstaklega hrifin af staðsetningu talnanna, svona ójafnt bil á milli 🙂 Ekki fyrir alla, ég veit 😉

    Þetta var svo sem ekkert mikið mál þannig séð, ég klippti örugglega hátt í 20cm neðan af henni og þá var í raun ekkert eftir nema að ganga frá faldi og fóðri. Ég reyndar bætti við saumum að aftan, sá það í gömlu sníðablaði og það gerir fallega lögun á bakið.

    Saumurinn, einn á hvora rasskinn, gerir það að verkum að neðsti hluti jakkans rennur aðeins inn að aftan. Mér finnst það gera mjög mikið fyrir bakið á jakkanum 🙂

    Dásemdar kápa sem breyttist í jakka, yndislega hlýr og góður 🙂

    Takk elsku Dedda, fyrir góðan smekk og allt hitt <3

    Takk fyrir að lesa 🙂

  • Að búa til snið

    Að búa til snið

    Mér finnst hrikalega gaman að endurnýta það sem til er, elska að breyta fötum og oft sauma ég uppúr  fötum sem lokið hafa sínu lífi. Hvort sem verið er að breyta eða búa til nýtt, er alltaf gott að hafa eitthvað snið í huga til að miða við. Ég hef fjallað um eina af mínum uppáhalds sníðaaðferðum, Lutterloh en núna ætla ég að búa til snið uppúr gömlu.

    Ég fékk nefnilega doldið skemmtilegt verkefni um daginn, að sauma nýtt “cover” á nuddpúða. Nokkuð viss um að ég hafi aldrei gert það áður. Gamla “coverið” var alveg í henglum…

    Þar sem efnið var ónýtt þá var einfaldast uppá nákvæmni sniðsins, að spretta öllum saumum og taka þetta í sundur. Það tók nú sinn tíma og að því loknu þá leit þetta…og ég svona út 🙂 Það hrundi nefnilega all hressilega af þessu, pleðrið bara morkið…

    Næsta skref var að slétta sem best úr öllum bútum og búa til nýtt snið. Ég gerði það með því að leggja hvern bút ofan á efni og teikna í kring. Það er mikilvægt að teikna inná hvort það er saumfar innifalið, eins ef klippt hefur verið í og öll samskeyti líka. Þannig verður stærðin sem nákvæmust.

    Mér finnst gott að nota efni í snið sem ég ætla að eiga áfram því það er einfaldara að geyma þau. Þá nota ég frekar stíf efni, og auðvitað sterk sem endast 🙂

    María, nornin mín sem á nuddpúðann, átti líka afganga af pleðri sem hún lét mig hafa til að nota ef ég gæti. Það er auðvitað æði að geta púslað alls konar saman…

    Innan í er svampur sem ég vafði með plasti, eiginlega af því það var plast – veit ekki af hverju en mig grunar að það sé svo svampurinn renni betur inn í “coverið”

    Ég er bara doldið ánægð með þessa fyrstu tilraun af sníðun og saumun í pleður 🙂

    Takk fyrir að lesa <3

  • Ef efnið er gott

    Ef efnið er gott

    Mamma sagði svo oft þegar ég kom heim með flík…eða efni: “Það er svo gott í þessu”         – sem þýddi auðvitað að gæði voru á efninu. Ég ætla nú ekki að halda því fram hér að ég hafi jafnmikið vit á efnum og mamma hafði – en ég hef mikla tilhneigingu til að kaupa bæði efni og flíkur út frá því hvernig mér líkar efnið. Ég er t.d. alveg ómöguleg í að panta efni á netinu – það er ekki hægt að káfa á því!

    Ég kaupi oft flíkur á útsölu bara útaf efninu sem þær eru úr. Þá kaupi ég yfirleitt stærstu stærðina því þá hef ég meira efni að moða úr. Svo fer ég heim og bý til eitthvað uppúr flíkinni.

    Ekki alls fyrir löngu, reyndar fyrir áramót, kíkti ég á útsölu í Corner í Smáralind. Corner er ein af mínum uppáhaldsbúðum því þar eru öðruvísi föt en annars staðar – hver elskar ekki öðruvísi búðir 🙂 Á útsölunni datt ég niður á tvennt; allt of stóran prjónakjól og oggu fínni kjól sem var með allt of þröngar ermar. Ég fór glöð heim, gerði þarna bargin og skellti mér í að hugsa upp eitthvað nýtt að búa til úr þessum flíkum.

    Hér er fyrri flíkin, prjónakjóllinn…

    Það er ekki hægt að segja að sniðið sé flatterandi, enda benti krúttlega afgreiðslustúlkan mér á það “…hann gerir ekkert fyrir mann, sérstaklega ekki grennandi…” sagði hún meðal annars 🙂 Mér fannst það verulega skemmtilegt því ég var fyrst og fremst spennt fyrir efninu…og hún var ekkert að fara með rangt mál. Kjóllinn verulega undarlegur í sniðinu og – eins og myndirnar sýna og stúlkan sagði – gerir nákvæmlega ekkert fyrir mig.

    Ég byrjaði á að rekja allan kjólinn upp, hann var samsettur úr mörgum bútum sem stóðu mismikið út í loftið 🙂

    Mjög snemma í ferlinu ákvað ég að búa til opna peysu, efnið er mjög mjúkt og frekar þungt þannig að ég vissi að það myndi falla vel. Mér tókst að nota bútana að mestu án þess að breyta þeim mikið, t.d. hélt ég efsta stykkinu á bakinu alveg óbreyttu. Hér er svo útkoman eftir breytingar…

    …og það skemmtilega var að það var nánast enginn afgangur af efninu 🙂

    Í næstu viku ætla ég svo að segja ykkur frá kjólnum góða 🙂

    Takk fyrir að lesa <3